Van Duur naar Duurzaam

Ik heb jullie allemaal!

2012-03-03T11:28:00.001+01:00

Ik heb wat zitten speuren op die leeslijst en waarom ik niet alle blogs zag in het lijstje hiernaast en ik ze wel zag in mijn lijstje in mijn dashboard. Gelukkig ben ik afgelopen week naar de kapper geweest en heb mijn vaal/blonde haar geverfd naar donker/rood. En vanmorgen zag ik het, liggend in een onverantwoorde houding in een onverantwoorde ochtendjas.. het kleine "gereedschapsknopje" onderaan de leeslijst. Eens klikken... en voila, met een simpel aanvinken kon ik zo alles in de "achtergrondleeslijst" aanvinken en zijn alle updates hier rechts zichtbaar. Zo simpel dat ik er daardoor niet opkwam! Nu zal ik altijd bij zijn met lezen en de laatste tips en trucs op zuinig/duurzaam/groen/verantwoord gebied. Of gewoon de leuke verhalen kunnen volgen.

Mocht je nou zien dat jouw blog hier nog niet bijstaat en van mening zijn dat ik daar veel bij mis, laat het me weten dan kom ik gauw langs!

Ik ga nóóóit rijk worden!!

2012-03-02T23:30:00.000+01:00

Nee.. het zit er niet in.. Kijk naar mijn telefoongesprek;

"Met Maria"

"Hallo, met Chantal" zegt een jongedame met een Belgisch accent. "Heeft u de stoeltjes van Marktplaats nog?".

Ja, die heeft Maria nog.

Chantal, "Er is nog niet geboden, u wilt ze nog weg doen?"

Maria: "Ja hoor, wat wil je er voor geven?"

Chantal; "40 euro per stoel?"

Maria; "Nee joh, dat is veel te veel, dat kan ik er niet voor vragen!"

Chantal; "Oh? Uh? Wat wilt u er dan voor hebben?"

Maria; "20 euro voor de twee samen".

Chantal: "Echt? Het zijn toch 70'er jaren stoelen? Riet met wit? Ik zoek ze namelijk voor reclamebureau. We moeten een expositieruimte inrichten"

Maria denkt snel -oeps, voor business- en roept nog net; "dan is het 30 euro voor de twee".

Chantal vindt het goed, moet er nog voor komen rijden vanuit Breda, een flink rondje door het land om nog meer op te halen, of het tegen de avond opgehaald kan worden. Dat vind ik goed, aardig meid is die Chantal.

Het gaat eigenlijk om de stoelen van dochter. Ze gaat verhuizen naar vlakbij mij. Omdat ze nogal wat issue's heeft moet er het een en ander van de inrichting vervangen worden. Ik heb haar zover dat ze nu eerst probeert te verkopen wat ze echt niet meer wil en dan dat geld inzet om ~~nieuwe~~ andere spullen van Marktplaats te kopen. En ze heeft zowaar het Marktplaatsvirus te pakken, na jaren cynisch te doen over mama's Marktplaats. (Nee, niet waar.. haar eerste huis was ook zéér gezellig met veel Marktplaats, het was meer cynisch over mama's straatvondsten). Er ligt hier envelop waar al bijna 200 euro inzit!

Maar goed, terug naar die Chantal. Voor die 30 euro reed dochter ook nog wel naar Den Haag om die stoelen in mijn huis klaar te zetten voor Chantal. Waar komen die stoelen eigenlijk vandaan? Dochter vond ze een jaar geleden voor haar deur bij het grof vuil. Omdat een vriend van ons toen een huis in moest richten, nam ze ze mee. Geheel tegen haar gewoonte! Het was zo.. die vriend vond ze maar niks! En dochter zette een stoel in de werkkast om af te voeren en een stoel in de logeerkamer. En nu, bij het verhuizen en verkopen besloot ze ze ook maar op Marktplaats te zetten. Je weet maar nooit, misschien geeft iemand er wel een tientje voor. En toen belde Chantal.

Chantal kwam, leuke jonge dame met een auto met Belgisch kenteken. En waar gaan onze stoelen naar toe?? Naar Moskou! Chantal moet voor een reclamebureau een heel perscentrum inrichten in jaren '70 stijl. Ze was ontzettend blij met de stoeltjes. Zij vliegt achter de stoeltjes aan, die vooruit gaan in een vrachtwagen, en gaat daar in Moslou een perscentrum inrichten met mede onze stoeltjes van de straat!

Ach, dertig euro voor iets van de straat, niet gek. Maar wetend dat ik er ook 100 euro voor had kunnen krijgen en dochters envelop uit zijn voegen zou barsten, geeft me ietwat een gevoel van spijt. Nooit zal ik meer een idioot bod afslaan. '70er jaren? Ja, misschien. Misschien word ik al zo oud dat spullen uit mijn jonge jaren al als antiek beschouwd worden!

Zou jij er 100 euro voor geven?? Of zou je ze bij het grof vuil zetten?

Nu of later?

2012-02-20T00:22:00.000+01:00

Ik nog steeds aan de slag met de tips over het verschijnen van updates van mijn leeslijst. Het zal toch niet zo zijn dat ik dat ook op mijn to-do lijstje moet om er eens voor te gaan zitten?

Nu ben ik druk met andere dingen. Mijn dochter van 24 zit al een zo'n 5 maanden bij mij in huis, gezellig hoor!, maar ze woonde al zo'n drie jaar zelfstandig. Bij mij zijn was een overgangssituatie en ja, deze week kreeg ze eindelijk haar eigen zo gewenste huurhuis! Het had wat voeten in aarde, de woningbouwvereniging hield ons erg in spanning, maar eindelijk was het voor haar! En had alles wat we zij wilde. Van een andere stad naar een paar honderd meter van mij, een bad en twee balkons! ~~We zijn alle twee~~ ze is erg blij! Nu het opleveren van het oude huurhuis, wat eigenlijk van haar vader was. De boel volgende week opslaan, tot ze ergens half maart de sleutel van haar eigen huis krijgt!

Nu zoeken naar spullen.. verkopen van dingen die ze niet meer wil, dingen die haar herinneren aan een minder leuke tijd. De eerste deals op Marktplaats zijn binnen een dag gesloten. Het zoeken op Marktplaats begint. Want natuurlijk probeer ik haar het budget-neutrale bij te brengen. Maar aan de andere kant wil ik dat ze haar eigen stekkie, voor heel veel jaren, helemaal in kan richten als een plaats waar ze zich goed voelt. Dat heeft ze hard nodig.

En dan komt mijn volgende overweging.. spaar ik voor mezelf, mijn oude dag, mijn leuke leven, om later aan mijn kinderen aardig wat na te laten? Of deel ik nu, net als mijn ouders, en zie ik dat mijn kinderen het leuk hebben, het goed hebben? We hebben het met zijn 3-en ook jaren niet breed gehad. Voor mijn kinderen waren er vaak tweedehands verjaardags- en sintkado's. Ze vonden het prima en waren altijd blij met wat ze kregen. Tweedehands kleding van de kinderkledingbeurs, ze zagen er leuk uit. Zoals een vriendin nog altijd weet te zeggen "Jij wist van niets iets te maken". En toen kwam er een andere tijd.. van mijn parttime baan als alleenstaande mam, ging ik naar een goeie baan, ging ik naar zzp-er, nog steeds als alleenstaande mam, kregen mijn kinderen een eigen inkomen en was er een klein vermogen van mijn overleden ouders. Het gaat me voor de wind.. en dan wil ik delen, delen met mijn kinderen. Zonder het zuinige uit het oog te verliezen, de juiste deals te sluiten, koopjes te jagen.. En ze mijn nieuw verworven inzichten over de economie, zuinig zijn, genoeg-is-genoeg bij te brengen.. Maar wat een uitdaging is dat!

Wat doe jij? Oppotten voor jezelf en later of nu al delen waar nodig?

Technisch vraagje

2012-02-10T22:00:00.000+01:00

Ik heb zitten zoeken en zoeken en kom er niet uit. Iemand van jullie weet het vast.

Ik heb een aantal blogs in mijn leeslijst staan. Ik dacht dat deze allemaal hier rechts in het overzicht te zien zouden zijn en automatisch bovenaan staan als er een nieuw blog verschenen is. Bij een aantal gebeurt dat ook, maar een ander aantal komt er niet in voor! En dan mis ik leuke updates. Weet iemand waarom sommigen wel verschijnen en anderen niet??

Bijpraten

2012-02-10T21:32:00.000+01:00

Wéééken niks van me laten horen, ik weet het. "Druk, druk, druk" klinkt zo afgezaagd. En ~~soms~~ wat vaker was het niet eens meer druk, maar zat ik gewoon op mijn bank te Wordfeuten, een ideale manier om de drukte van me af te laten glijden. Mijn werk wordt drukker en drukker, en haastige spoed is daar zeker niet goed, dus het vraagt een hoop van mijn niet aangeboren concentratie. Thuis zit dan mijn dochter op me te wachten die me deze tijd helaas hard nodig heeft. En dan? De boodschappen, bij voorkeur dus niet in één keer in de supermarkt, maar naar de boer, de biowinkel, de Turk, dan gezond en Weight Watcherswijs koken, dan nog de sportschool, mijn huis, mijn boekhouding en nog bijspringen bij enkele anderen om me heen.

En dat terwijl er zo veel is wat ik hier kwijt wil! (intussen lees ik wél al jullie ervaringen en tips, die houden me scherp).

Het allerblijst was ik vandaag me de jaarafrekening van Eneco.. € 540 retour! Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Natuurlijk was het een mooi zachte winter tot aan mijn meteropname. Een persoon minder in huis, een strakker afgestelde thermostaat en de nieuwe CV. (Had ik ook het jaar ervoor, maar toen was het een veel koudere winter). Mijn maandbedrag gaat van 147 naar 115 euro. En dat is vrij weinig, dus misschien vrijwillig maar wat omhoog bijstellen? Ik krijg liever terug dan bijbetalen.

Ten tweede ben ik heel blij met mijn nieuwe wasmachine! Mijn oude haperde meer en meer tot hij echt niet meer wilde starten. Mijn zuinige kant wilde dat hij gerepareerd werd, maar mijn verstandige kant zei dat ik hem beter kon vervangen. Tien jaar oud is afgeschreven toch? De nieuwe staat er, een A++ machine is al zuinig, maar mijn ~~gierige~~ zuinige kant is heel blij met het digitale klokje wat aangeeft hoe lang een programma gaat duren. Als ik 2 uur en 40 minuten zie verschijnen kies ik gauw een programma of temperatuur die het in een half uurtje doet. Dat gaat nog eens besparen worden.

De droger die bovenop de wasmachine ook maar weggedaan. Ik gebruikte hem niet veel, wilde ruimte en dus weg ermee. Hij staat nu geduldig te wachten tot dochter haar (weer) haar eigen huisje heeft. Ik heb zelf een prachtig trapgat en mijn eigen Beste Koop is van elf jaar terug, zo'n vijf-lijnen ding van muur tot muur..

Waarom werk ik toch altijd beter met klokjes, tijden en bewijzen? De sportschool bijvoorbeeld. Liep ik eerst ruim anderhalf jaar buiten ( paar keer per week dan he?)en kwam ik uiteindelijk de deur niet meer uit omdat ik het saai vond worden. Nu loop ik in de (betaalde, dat wel) sportschool en loop tegen de klok. Ik móet dat half uur halen, ik móet dat calorieen verbranden omhoog krijgen, ik vind het geweldig dat ik het op "mijn sleutel" opsla en de hele sporthistorie terug kan zien. Steeds verder, steeds harder... het werkt verslavend. Afvallen gaat nog ~~niet erg~~ helemaal niet hard, maar er komt ook niet mee bij, zoals het laatste jaar wel het geval was. Maar drie ons per week is toch ook 15 kilo in een jaar?

Ik zal eens naar mijn 52 doelen gaan kijken en zien waar ik nog haper..en niet al mijn schrijfsels in één blog proppen. :)

Echt bespaard?

2012-01-15T12:12:00.000+01:00

Ik wil mijn verbazing delen en eigenlijk horen dat het best mogelijk is. :)

Ik heb in een excelbestand mijn energieverbruik van de laatste jaren bijgehouden. Het schommelt nog al en dan met name mijn gasverbruik. Nu is dat niet zo verwonderlijk want de bezetting in mijn huis wisselt ook nog wel eens. Maar dit keer kan ik het bijna niet verklaren. Zie mijn verbruik van de afgelopen 12 jaren.

2237
1921
1824
1402
1412
1490
1715
1335
1656
1708
1379
1036

Zie de laatste stand = afgelopen jaar! En ik heb bewust gewacht met de meterstanden doorgeven tot op de dag dat ik ze vorig jaar doorgaf, dus echt exact een jaar. Wat heb ik bewust gedaan om het omlaag te brengen? Ik heb de thermostaat op 1 mei op zomerstand gezet, zodat hij niet meer automatisch aan zou slaan en ik heb hem bewust pas heel laat in het najaar weer aangezet. Nu zit er een periode in (voor mei) dat we de tuindeur wagenwijd open zette, en dat dan ongemerkt, totaal overbodig, de verwarming aansloeg. Ik verwarmde de tuin en verarmde mezelf. Toen de verwarming in het najaar weer aan mocht (laat!), sloeg hij op onnodige tijden aan. Ik kon echter de gebruiksaanwijzing van de thermostaat niet vinden en kreeg de standen niet anders. En ik weet nog dat ik dacht dat ik dat boekje op een duidelijke, makkelijk te vinden plek opborg. Niet dus. Ik voelde de meter tikken! Tot ik, meer dan een maand later het licht zag en bedacht dat ik die gebruiksaanwijzing ook op internet kon vinden natuurlijk. Gevonden en binnen no-time die afstelling aangepast. Niet te warm, maximaal op 19.4 graden, en als het te koud is kunnen we altijd nog een graadje bijzetten (of het dekentje pakken). Nu hebben we gelukkig tot nu een heel zachte winter, dat scheelt, maar dat ik de stand meer dan 300M3 omlaag zou brengen had ik nooit verwacht. Ik heb een hoekhuis en de huisbezetting was gemiddeld over het jaar 3 personen . De eerdere daling vorig jaar dank ik volgens mij aan de nieuwe HR ketel, die de 13 jaar oude ketel verving.

Ik zal toch niet straks tegen een foutje ergens aanlopen? Vol verwachting klopt mijn hart, wachtend op de afrekening. Electriciteit was ook aardig wat minder...

Mijn best gedaan.. en genoten.

2012-01-08T22:30:00.001+01:00

We zijn een week verder in het nieuwe jaar. Als ik nu zou zeggen dat ik binnen mijn budget van 70 euro aan boodschappen zou zijn gebleven, loog ik. Als ik zou zeggen dat ik keurig duurzaam boodschapte, loog ik. Als ik zou zeggen dat ik geen afval produceerde, loog ik. Maar ik zocht het gemiddelde, woog voors en tegens af en zal nergens liegen.

Ik moet afvallen. Het duurdere eiwitdieet, gegarandeerd succesvol, makkelijk, soms saai en alles in zakjes en pakjes? Of de oude vertrouwde Weight Watchers? Niet de goedkoopste boodschappen, ook succesvol, wat meer werk, en vreselijk lekker? Ik koos voor het laatste, was al online bezig, en sprong vanmorgen op de trein van AD/Weight Watchers. Bij beiden heb ik al een abonnement. Vandaag de boodschappen gedaan voor de hele week. Samen met de boodschappen van vorige week al zo'n 150 euro, maar een volle vriezer. Wel weer naar de boer geweest, met eigen zakjes op pad, een voorraad toiletpapier voor een jaar (!). Ik ben tevreden, voor zover we niet over afval praten.

Sporten? Twee keer geweest. Zonder mijn dochter als maatje, en toch gegaan. Eerste keer als een slappe vaatdoek een deel van het programma afgewerkt, tweede keer door al mijn grenzen gelopen. Afstand groter, kilo's meer, tijden langer. Ik ben tevreden.

Kopen? Oh, een mail van DUO, prachtige laarzen, precies op kuitmaat en 50% korting. Al jaren wil ik een paar hebben en ik zag een mooi paar! Kostte nu maar "100 euro". Die wilde ik. "Niet kopen, niet kopen, niet kopen", ging het door mijn hoofd. "Maar ik zou er jaren mee doen. "Eén paar per jaar zou toch wel mogen?" "zoveel korting!". Ik ben gered, mijn kuitmaat was er helemaal niet meer. (Die was overigens 5 cm smaller dan ik dacht!). Dus nee, geen laarzen voor mij. Ik was tevreden.

Nee, en ik was niet vroeg op mijn werk.

Maar even terug op dat Weight Watchers. Vandaag kookte ik pasta met garnalen. Bonusaanbieding, en ik vond geen duurzaam keurmerk. Toch gekocht. In plastic. Oh, wat een dilemma's elke keer dat afwegen van alle aspecten omtrent voedsel. En het was lekker! Voor mij het lekkerste wat ik ooit kookte! En op de derde plaats van wat ik ooit at. En dat is dan ook weer wat waard. In je eigen huis, voor niet zoveel geld, vreselijk gezond en lekker eten! En een dochter die net zo hard genoot van mijn kooksels. En ik ben helemaal geen keukenprinses.

De meterstanden opgenomen.. en stukken lager dan vorig jaar. Nu nog afwachten of de prijzen niet gestegen zijn.

Een spaarrekening geopend bij Centraal Beheer voor een goede rente en dan zou ik een Bol.com bon van een tientje moeten ontvangen.

Een goedkopere zorgverzekering voor vriendje afgesloten en dan zou hij (ik dus, vertelde ik hem) een Bol.com bon van 25 euro moeten ontvangen.

Een bevestiging bij Natuurlijk Zuinig gevonden over mijn "eetverslaving" zoals ik het bekenden al jaren beschrijf. Hier werd bevestigd dat ik het niet verzin. Gauw dat boek uit de bieb halen.

Wat nog meer? Foutjes? Met de storm een aantal keer met de auto naar mijn werk gegaan. Heel lang gedouched vandaag maar intussen wel de badkamer schoon gemaakt.

Ach, ik rommel verder naar beste kunnen en weten.. het is pas 8 januari. ;)

Opzeghulp en andere inkomsten

2012-01-02T19:30:00.001+01:00

Twee dagen in het nieuwe jaar voorbij en ik heb nog geen euro uitgegeven! Nog 364 te gaan.. zo volhouden zal vast niet, ik word dan wel erg mager. Maar eigenlijk alleen maar geld verdient vandaag en dat met alleen maar thuis zijn!

Ik heb lekker nog een extra dag vrij en weer aan mijn taken gewerkt. Voor mijn zoon 90 euro verdiend door een schadegeval van hem alsnog bij de verzekering te declareren.

Ik heb wat rond kunnen neuzen op het internet en gezien dat Leaseplanbank een aktie heeft voor een rente van 3,95% als je je geld een jaar vastzet. Dat wil ik wel. Met het bedrag wat ik daar vast wil zetten krijg ik 800 euro méér aan rente dan nu. Helaas was de site te druk en moet ik straks nog maar even kijken. Niemand vervelende ervaringen met Leaseplanbank?

En nog een heel handige site gevonden voor als je nog overbodige kosten de deur uit wil hebben. Zelf heb ik hem niet gebruikt, want alles is er hier al uit, zelfs de Staatloterij, maar ik wil hem toch met jullie delen. Handige opzegbrieven voor allerlei abonnementen.

Mijn 52 doelen

2011-12-31T12:47:00.002+01:00

Het zijn er nogal wat, 52 doelen. Bij anderen heb ik er al veel gelezen en vaak willen we hetzelfde en vaak al jaren, maar misschien, door het zo te benoemen en "hard" te maken, komt het ervan en kunnen we op 31 december 2012 zeggen.: "Dat heb ik toch maar mooi gehaald!"

Ik dacht er een hulpmiddel bij te gebruiken, een map met van die gekochte tabbladen met nummers 1t/m 52 en achter elk tabblad voor mezelf mijn stappenplan en/of vooruitgang te noteren. En daar ging ik al in de fout, ik moet er niks voor kopen! Ook niet dat boekje van recycled papier wat ik gisteren bijna kocht voor 11 euro. Want dat papier kan ik zelf wel recyclen. Dat boekje gaat er dus van komen, met de 52 hoofdstukken en 31 december weet ik wat ik volbracht heb.

Mijn 52 grote en kleine doelen;

1. Vanaf 1 januari alle uitgaven noteren.

2. Binnen het al opgestelde jaarbudget blijven

3. Terug naar mijn weinig-afval-streven.

4. ’s Morgens opstaan en de deur uitgaan zonder mijn computer aan te zetten. Die computer kost me zomaar een uur werk á aardig wat euri per uur.

5. De drie keer per week naar de sportschool volhouden. En over een half jaar een uur achter elkaar kunnen hardlopen. (Is nu een half uur, met moeite soms)

6. Weer terug naar de 80 kilo die ik twee jaar geleden was. (dan moeten er wéér 18 vanaf). Grrr..

7. Géén geld meer uitlenen, voorschieten, bijspringen aan mensen waarbij ik weet dat het niet terug komt.

8. Voor mezelf geen kleding meer kopen omdat er voor de maat die bij mijn 80 kilo hoort, genoeg in de kast hangt. Geen enkel stuks kopen dus!

9. Zonnepanelen installeren.

10. Uitvinden of een aanbouw aan mijn hoekhuis mogelijk is, én rendabel, want hij moet wel geld genereren.

11. Mijn tuin een gezellige en onderhoudsarme tuin van maken, allemaal nog steeds low-budget.

12. Mijn al volwassen kinderen steunen in het vinden van hun weg in het leven.

13. Geld wat ik eerder uitleende terughalen. Elke euro terug van die de duizenden is er één.

14. De ZZP-boekhouding verbeteren.

15. Nu echt beslissen wat ik met mijn auto doe; of weg, of als “zaakauto”, of inruilen voor een auto die meer vrachten kan vervoeren. (in verband met alle andere plannen).

16. Over LA(en te weinig T)-relatie ook maar eens diep nadenken en de juiste conclusie trekken.

17. Vakantiewoningruil uitzoeken, aftasten en waar mogelijk uitvoeren. (daarbij hoort natuurlijk mijn huis bezoek-klaar maken)

18. Mijn menulijst per week opstellen en daarbij rekening houden met minder vlees, minder calorieen en niet te duur. En dan ook nog snel klaar met seizoensproducten. (Wat een uitdaging!)

19. Mijn huis nog leger maken en goed organiseren.

20. Nog een laatste poging doen om mijn kinderen wat duurzamer te laten denken.

21. Blijven dansen!

22. Blijven dromen!

23. ’s Morgens om 8.30 op mijn werkplek zijn (met mijn luie kont!) Misschien wel 8.00 uur zoals “vroeger”.

24. Veel vaker bloggen, vooral over de afspraken met mezelf.

25. Nog meer op energiebesparing letten.

26. Een notenboom, pruimenboom en druivenstruik in mijn tuin planten.

27. Veel vaker en verder met de hond lopen.

28. Niet kopen, niet kopen, niet kopen!

29. Buiten de deur eten met dochter kan ik niet helemaal afschaffen maar samen afgesproken dat we alleen bijzondere tentjes gaan ontdekken en niet meer naar die grote M.

30. Niet de nieuwe Iphone 4s kopen, niet een macbook kopen, tevreden zijn met wat ik heb. (Waarom blijven electronische speeltjes zo trekken?)

31. Zoveel mogelijk papier buiten de deur houden; kranten, folders, geadresseerde zooi.

32. Me verdiepen in het composteren. Misschien kan ik de huidige inhoud bij het inrichten van de tuin al gebruiken?

33. Op mijn werk ook weer wat actiever plastic inzamelen en wegbrengen, letten op printen

34. Veel, en dan ook echt veel, zelf bakken, koken, wecken, invriezen.

35. En dus de moestuin serieus nemen.

36. Mijn laatst vier vakanties in mooie digitale albums gieten. Het is nu geen schoenendoos, maar een harde schijf vol. Die schoenendozen staan er ook nog maar daar doe ik dit jaar maar niks mee.

37. Inkomen voor de toekomst zoeken! In alle vrijheid en blijheid.

38. Naar camperbeurzen gaan.

39. Mijn tantes vaker bezoeken.

40. Aandacht en complimentjes blijven geven aan de mensen om me heen en wat verder weg.

41. Leuke dingen met vriendinnen doen (met weinig geld). Uitkijken dat ik me niet in mijn huisje en achter pc terugtrek. (Of iPad op de bank).

42. Pensioensparen regelen. (afspraak is al gemaakt)

43. Afvallen, afvallen, afvallen. (Ja, ja, staat er al, maar ik kan het mezelf niet vaak genoeg zeggen!).

44. Mensen die alleen maar energie vragen op een afstand houden. ( Ik wil tenslotte energie besparen ;))

45. Het principe Refuse, refuse, re-use en recycle dagelijks blijven praktiseren.

46. Niet roddelen en niet zo oordelen.

47. Love, eat and pray.

48. Zoeken naar woonboten, in ieder geval blijven fantaseren over wat allemaal kan. En bij veel dromen beseffen dat ze werkelijkheid kunnen worden. Anderen gewoon laten lachen als ze weer lachen om mijn wilde plannen. Wie het laatst lacht…

49. Kapotte en niet-affe dingen in mijn huis allemaal aanpakken.

50. Mijn weblog bij f*cking web-log weer repareren en oppakken. 7 jaar historie is in het wereld wijde web een eigen leven gaan leiden.

51. Geen verjaardagen en zelfs uitnodigingen daarvoor vergeten, ondanks alle ingebouwde reminders

52. En vooral.. door alle "doelen" en "dromen" mezelf niet gek maken, blijven genieten van mijn kinderen, mijn werk, kleine dingen en mooie mensen om me heen.

Nog een paar uur.. dan begin ik. :) Nu eerst nog een paar eigen gebakken oliebollen, top 2000, en bij andere loggen buurten.. En natuurlijk wens ik ieder toen dat zij haar doelen bereikt. Of zijn doelen!

Aan alle kanten in de fout..

2011-12-28T00:21:00.001+01:00

Het is duidelijk..over successen is het makkelijker schrijven dan over eigen falen. En ik was stil de laatste weken he? In mijn hoofd heel druk met duurzaam zijn, op mijn werk, in huis en met de mensen om me heen vooral alleen druk zijn. De zero waste boodschappen schieten erbij in, verantwoord eten schiet erbij in, gratis buiten lopen werd een sportschool en aan alle kanten knaagt het aan me. Het gevoel van net niet alles onder controle hebben. Ken je dat gevoel van een acrobaat met 6 ballen? Concentreer je op één, valt er een ander. Pak je de ander op, en een tweede en een derde, dan is de vierde al weer ver van je afgerold. Zo voel ik me in het dagelijks leven. Maar een acrobaat is er ook niet in ene gaan staan en het kunstje vertonend. Die heeft ook moeten oefenen en oefenen en oefenen. En gelukkig is het bijna 1 januari en kan ik me weer overladen met allemaal goede voornemens. Wél alles op een rijtje, wél alles goed doen en wel helemaal "in control" en vooral blijven oefenen om me al die zelf opgelegde gewoontes een echte gewoonte te maken. Hier en daar zie ik allemaal lijstjes verschijnen met 52 voornemens en ik denk dat ik dat binnen een paar dagen ook wel kan hebben.

Maar eerst geniet ik nog na van mijn Kerst. Veel gewerkt de week ervoor, boodschappen gedaan en het was niet eens zo druk in de winkels. Iedereen bezuinigd of de openingstijden zijn nu gewoon ruim? Menuutje gemaakt want mijn zussen met mannen en kinderen zouden bij mij komen eten. 11 mensen totaal, en een hoog "lust ik niet" gehalte. En in plaats van me daarover op te winden zocht ik nu de uitdaging in een menu waarbij dat bijna uitgesloten zou zijn. En wat zo dicht mogelijk bij mijn moeders kerstdiners zou komen. Helaas was dit nu al de vierde kerst zonder ouders. Maar mensen.. wat heb ik genoten! Er was kalkoen (waar las ik ook alweer dat verhaal over de rampen die een kalkoen mee moet maken?), spruitjes, aardappeltjes, gestoofde peertjes (voor het eerst zelf gedaan!), daar was mijn moeders servies, lieve zussen, een geordende keuken, geen stress, veel plezier, kinderen die alles aten, wandeling, films, en veel dankbaarheid van mijn zussen. Duur en niet duurzaam maar het was het waard.

De avond ervoor? Met mijn twee kinderen gourmetten. Het gebeurt niet veel meer dat we met zijn drieeen aan tafel zitten en nu was er alle tijd, veel gesprekken, een super mooi kado voor mij waarbij ik het niet droog hield. We deden niet veel met het bijbelse verhaal waar ik toch mee ben groot gebracht, maar ik had (en nog) een heel vredig gevoel. Ik ging bijna spinnen.

En nu ga ik mijn leven weer beteren op consuminderen.En zelf ook weer wat minderen. Vandaag een bijkom dagje gehad, morgen en overmorgen weer werken en werken aan de 52 voornemens, maar dat gaat niet moeilijk worden.

En als schrijf ik niet zo veel, ik lees jullie wel! Blijf me vooral inspireren!

Verloren in het keuze- en regelland

2011-11-13T16:14:00.001+01:00

Vroeger was het leven simpel en dan praat ik niet eens over echt heel vroeger he? Huurde je een huis dat je eigenlijk niet kon betalen dan kreeg je huursubsidie. Je vroeg dit aan op het verhuurkantoor, tegelijk met het tekenen van je contract. De verhuurder kreeg deze huursubsidie en een je kreeg een acceptgiro voor het zelf te betalen bedrag. Het ijkmoment was je situatie op 1 juli. Simpel.

Je had werk, je was verzekerd voor je ziektekosten. Of je had geen werk en was ook verzekerd. Het bedrag werd op je inkomen ingehouden en je was verzekerd bij het ziekenfonds van je werkgever, voor alles, zelfs je hele gezin. Simpel.

Je keek tv via je plaatselijke kabelleverancier, telefoneerde via de landelijke aanbieder, kreeg de post gewoon 1 x per dag van de PTT en betaalde je energierekening in 12 gelijke maandelijkse termijnen aan degene die de energie leverde in jouw woonplaats en voor het gemak hield hij ook alvast de reinigingsrechten voor je in. Je was klaar en kon verder met je leven en vooral met werken voor de kost. Het beroep van schuldhulpverlener was nog vrij onbekend.
Maar we moeten verder, we moeten door, met zijn allen naar veel meer zelfredzaamheid, keuzevrijheid en concurrentie zodat de markt zijn werk doet en alles veel goedkoper gaat worden.

Maar zo werkt het niet meer he? En wij bloggers en lezers en vergelijkers kunnen het nog wel behappen, al zijn we er veel tijd me kwijt. En we zijn zuinig zodat we exact weten wat er in komt, er uitgaat en kunnen reserveren voor wat er wat later uit moet gaan en we hebben wel zoveel gespaard dat we een noodgeval of tegenslag op kunnen vangen. Maar ik ken andere gevallen.

Ik neem een praktijkvoorbeeld. Hij heeft zich een aantal jaren terug goed verzekerd, tandarts en bril erbij. Nu kan hij een brief van een kort A4tje nog wel redelijk lezen, maar als er een pakket folders en voorwaarden met kleine lettertjes achter zit gaat het op de grote papieren hoop. Inmiddels was er in de afgelopen jaren het één en ander veranderd in zijn polisvoorwaarden (waarschijnlijk gemeld in dat grote pakket) en bleek dat bij het declareren van de tandartsrekening er geen tandartsdekking meer was. Een declaratie van een bril kwam ook weer terug, wordt niet vergoed. Dan bijzondere bijstand aangevraagd. Sorry meneer, u hebt te laat uw formulier ingeleverd. Dan bezwaar maken. De papierberg wordt groter en groter. Een commissie van wijze (dure) mannen mag concluderen dat hij inderdaad recht heeft op bijzondere bijstand voor zijn bril van 150 euro, maar door het late inleveren de aanvraag toch opnieuw moet doen. De man zucht.. en laat het er verder bij zitten. Hij betaald 112 euro zorgverzekering met zo goed als niks extra verzekerd dus in december moeten er pakketten vergeleken worden. Ja, met mij.. hij kan dat niet hij houdt niet van papieren bossen en bomen. (Wat kosten al die aanbiedingen landelijk gezien overigens een hoop bossen). O ja, hij is dit jaar één keer naar de huisarts geweest die liet zijn bloed onderzoeken. In één klap werd de 170 euro eigen bijdrage van zijn rekening afgehaald. Schrijven over en weer en regelen, nu komt er elke maand een acceptgiro voor 25 euro. Administratief verwerken en beheren van deze betalingsregelingen kost volgens mij toch dik meer dan de 170 euro opbrengsten.

Toen moest er nog zorgtoeslag aangevraagd worden, met hulp natuurlijk. En o ja, ook huurtoeslag. Kan dat naar de verhuurder/zorgverzekeraar overgemaakt worden, zodat alleen het restbedrag overgemaakt hoeft te worden? Nee, dat gaat niet meer. Het komt op een betaalrekening waar de maand net een week te lang is. Net in die laatste week, als de koelkast leeg raakt, komen de zorgtoeslag en de huurtoeslag binnen, er is weer eten, maar de huurrekening van 450 euro ligt er een paar dagen later ook.

Tv? Internet? Nee, dat kan je niet zo maar bellen.. dat moet je gaan vergelijken. In dat oerwoud van aanbieders, voorwaarden en kleine lettertjes want elk tientje te veel is een heel belangrijk tientje in zijn situatie. Degene genomen met drie maanden gratis digitenne. Hoe krijg je die drie maanden? Inloggen via internet, de rekening opzoeken, printen (help, hij heeft nog geen printer) en opsturen voor die en die datum. Voor uitgezocht is hoe aan te melden, de factuur te vinden en dan nog ergens printen... is de datum alweer verstreken, weg voordeeltje. Niet vergeten een reminder ergens te plaatsen om over een jaar weer te kijken wat dán de voordeligste aanbieder is. Ja, want die leuke lage prijs is maar een jaar en dan schiet hij omhoog. Hoeveel mensen gaan vergeten om dan weer aan te passen ??

De toeslagen? In de gaten houden! Elke wijziging kan fatale gevolgen hebben. Je kind gaat iets meer bijverdienen? Jijzelf een iets hoger inkomen? De belastingdienst gaat je pas ergens eind van het jaar daarop laten weten dat de toeslag is aangepast, met een jaar terugwerkende kracht.. en dan loopt het tweede jaar met dezelfde terugbetaling óók al een jaar door zonder dat je nog iets kon corrigeren. Dat wordt weer regelingen treffen waar je weer hulp van anderen bij nodig hebt. Oh, de belastingdienst doet het maar alvast anders, ze houden zelf al in op je huidige toeslag wat je van je vorige toeslag moest terugbetalen.
Mobiele telefoon? Na één keer gevallen te zijn voor een mooie telefoon met abonnement weet hij ook dat dát niet werkt. Ja, de bundel is aardig, maar ze vertelden er niet bij dat er later per minuut afgerekend gaat worden in plaats van seconden, dat bijna niets binnen de bundel valt en dus alles extra gerekend wordt. Afijn, hij heeft de twee jaar uitgezeten en nu over naar, en daar wil ik best reclame voor maken, Hollandse Nieuwe. Veel belminuten, alles uit je bundel en op is gewoon op, niet in ene dure tikken zonder dat je het door hebt.

O ja.. hebben we ook nog de gemeentebelastingen, waterschapsbelasting enz. Gelukkig, ook daar is kwijtschelding voor aan te vragen. Nee, niet bij de belasting maar weer twee andere instanties. Bergen post gaan over er weer, de nodige kopietjes verzonden, acceptgiro's in de bus en weer kwijtgescholden. Ja, daar help ik natuurlijk weer bij.

Maar gelukkig ook nog goed nieuws, na lang zoeken, vergelijken, kleine lettertjes gelezen en mooie kado's afgeslagen te hebben door voor de extra korting te kiezen, is hij tevreden met zijn energieleverancier. Keurig wordt elke maand zijn bedrag afgeschreven, hij heeft het nog een beetje hoog ingeschat omdat hij liever terug krijgt dan bijbetaald. Dan moet ik hem vertellen dat hij dat binnenkort ook niet meer heeft. Dat ze dan verbruik per maand gaan incasseren. Nee, je weet van te voren niet hoeveel dat is. En 's winters is het veel meer dan zomers, dus moet je zomers maar alvast gaan sparen voor de winter en niet denken dat je dan in de zomer best een weekendje met je kinderen weg kan. Of 's winters de verwarming maar uitlaten. "Ja, maar dan heb ik het koud". Ach jongen.. "Er warmpjes bijzitten" is een uitdrukking die vroeger al aangaf dat warm zitten alleen voor de rijken is weggelegd.
Want serieus, voor de doorsnee mens met laag inkomen is het niet meer te doen om zelfstandig de papierberg te beheren, de financiële stromen in goede banen te leiden en daarnaast ook nog te zorgen dat je echt de goedkoopste aanbieders/oplossingen/uitgaven hebt en niet genaaid wordt.

Dit rondpompen van geld en toeslagen en kwijtscheldingen en bezwaren en folders en offertes en betalingsregelingen kost klauwen met geld.

Nu moet ik zelf gaan kijken welke richting mijn bedrijfje zich verder gaat ontwikkelen en volgens mij kan ik het meeste geld gaan verdienen in de Schuldhulpverlening. Erg, de een zijn ellende wordt de ander zijn brood.

(Misschien wat warrig geschreven maar ik wind me zó op over de geldverslindende bureaucratie)

Rollercoaster gratis!

2011-10-29T10:45:00.000+02:00

Ik zou bijna mijn inloggegevens vergeten zijn, zolang heb ik al niet hier ingelogd. (Gelukkig onthoudt mijn laptop alles, dus hoef ik ook niet te proberen of ik het nog weet). Het leven neemt me momenteel in zijn rollercoaster en stuurt me gratis rondje, na gratis rondje, na gratis rondje om me dan vervolgens tollend op mijn benen achter te laten. Dierbaren om me heen hebben mijn tijd nodig, adviezen nodig of mijn hand die ze mee op sleeptouw neemt. Vermoeiend, maar ik kan het (nog) niet los laten. Maar wat komt er intussen van mezelf terecht? Mijn doelen, dromen en idealen of gewoon dagelijkse taken? Weinig! Een druk leven is een weinig duurzaam leven. En tijd om te dromen en plannen is er ook al niet. Maar ik krabbel door, probeer me vast te houden aan de dingen die ik al bereikt heb en door het lezen van jullie collega-bloggers blijf ik stroomstoten van inspiratie krijgen. Dat lezen deed ik net in bed, op mijn dierbare Ipad en die stroomstoot raakte me zo dat ik besloot er toch maar er uit te gaan en te gaan ruimen, na eerst weer eens wat te schrijven. Want de orde en overzicht in je huis is een eerste stap naar de orde en overzicht in je verdere leven. Toch?

Bij mijn veranderingen op klein vlak heb ik nog een paar vragen voor jullie;

Ik ben overgegaan van mijn Senseo naar een gewoon koffiezetapparaat. Het is nog steeds wennen en soms glimlacht de Senseo me nog toe. (Van de slaapkamervloer van zoon, waar hij staat om opgeborgen te worden voor zijn "later"). Wat me definitief over zou kunnen halen is het vinden van zo'n nylon filterzakje! Eerder las ik bij Blokker, maar ik kan het bij verschillende Blokkers niet vinden. Wie weet waar?
Wat zien jullie nou als milieuvriendelijker (op afvalvlak); wijn uit een fles, die weer retour gaat in de glasbak, of een containerverpakking van drie liter, langer houdbaar en gaat op in plastic en papierafval? En dat 1x tegen vier flessen? Stoppen met wijn is het allervriendelijkst natuurlijk, maar dat is nog geen optie. :)


Die of die??

Ik heb nog wat leuks ontdekt op het gebied van inzetten van electronica voor een leuker leven. Het boodschappenlijstje van hieronder kan ik zo doormailen! En dat deed ik gisteren naar mijn zoon, die dat weer leest op zijn Iphone, met de boodschap dat te gaan halen bij de Lidl en dat mijn pinpas op de eettafel lag. En toen ik van een 8-urige werkdag thuis kwam, stonden alle boodschappen op zijn plek. Waarom hij? Omdat de meeste van die boodschappen dingen zijn die mijn kinderen graag willen. Die kunnen niet helemaal mee met mijn Zero Waste, dus afwijkende, aankopen. Mooi, maar dan haal je ze maar zelf. :).

Kinderen? "Mam, ik ga echt lekker lang douchen hoor! Zeg maar wat het me kost per maand!!"

Oh, ik wil nog veel meer schrijven, maar kan niet drie weken samenvatten hier. Hopelijk komt het weer regelmatig in kleinere stukjes.

De kracht van lijstjes

2011-10-02T17:55:00.003+02:00

Ik schreef eerder al dat ik als een kip zonder kop mijn boodschappen kan doen soms. Dan eens hier, dan eens daar, dan eens zus, dan eens zo.. zooo vermoeidend! Ik begreep dat het anders moet, wil ik het verantwoorde leven, shoppen, no-waste volhouden. Ik heb hier en daar gelezen bij gestructureerde bloggers onder ons die blijkbaar geen last chaos bij het shoppen hebben. Ik heb wat van deze schrijvers gepikt! Een weekmenu maken! Ja, na jaren tobben en proberen is me dat niet geheel onbekend, maar volhouden was er niet bij.

Afgelopen week deed ik het wel; kijken wat er in koelkast, vriezer en voorraad is, kijken wat op moet, hoeveel tijd ik op dagen heb en daarop een menu maken. En het werkt! Ik hoef niet om 5 uur nog te gaan denken wat ik ga eten om vervolgens te ontdekken dat ik net een ingrediënt mis en dan maar weer iets maak waar ik niet helemaal blij mee kan zijn.

Het leuke van menu's en boodschappenlijstjes maken is dat ik het nu op mijn Ipad doe. Ik weet het, op papier gaat ook, maar bij mij werkt het beter als ik er tegelijk leuke (digitale) dingen mee kan ontdekken.

Een heel simpele App is het boodschappenlijstje ShopShop. Je boodschappen op het lijstje intikken en klaar. Zijn de boodschappen gedaan dan vink ik ze af. Het mooie komt daarna pas, het verhuist naar mijn standaard boodschappenlijstje. En zo al gebruikend ontstaat er mijn eigen standaard boodschappenlijst en is het makkelijk te doorlopen, aanklikken en het gaat naar mijn nog te kopen boodschappen.

Eerst gebruikte ik soms de Appie-app, maar die is natuurlijk helemaal ingericht op de Albert Heijn en daar heb ik nog maar weinig te zoeken. Nu maak ik mijn eigen persoonlijke boodschappenlijst, weet waar ik de spullen ga kopen en heb altijd overzicht. Zo simpel en zo doeltreffend. Ik zou het zelfs nog kunnen splitsen in verschillende lijstjes, bijvoorbeeld een lijst voor de biologische winkel apart of een lijst voor dingen die ik normaal altijd vergeet zoals lampen of garen. Maar voorlopig werkt deze ene lijst, die gevuld wordt nadat ik mijn menu heb opgesteld.

En dan heb ik de koopronde nog. Ik zie wat ik hebben moet, ga op tijd naar de boer, loop in lunchpauze binnen bij de biologische winkel of de kaaswinkel en vooral zorgen voor een flinke voorraad lang houdbare spullen. En zo verdeel ik de boodschappen over de week en heb ik er weer helemaal plezier in.

En nu eens kijken wat we vanaf dinsdag eten...

24 september

2011-09-24T00:37:00.000+02:00

Het is al zaterdag! Voor mijn gevoel leef ik nog op vrijdag maar het is toch al na 0.00 uur, dus zaterdag. En op zaterdag (alleen deze van 24 september) is mijn zoon jarig! Mijn jongste kind is alweer twintig. Maar die verjaardag die bij anderen nog wel eens een gat in het budget wil slaan, is een koopje voor me. Hij wil het niet vieren met familie en taart en opzitten en pootjes geven, dus dat blijft geld blijft al in de portemonnee. Jammer, dat wel, maar zijn keuze.

Maar waar ik ook nog blij mee ben is het weer op 24 september. Al een aantal jaren zitten we elk jaar met zijn verjaardag buiten met het toen nog welkome bezoek. Altijd lekker weer! En dit jaar redden we het weer met het weer.. En alhoewel ik echt blij ben met de laatste zonnestralen denk ik zeker ook aan de gasmeter. Nog steeds heb ik de verwarming niet van zijn zomerstand afgehaald en dat gaat dit weekend ook niet nodig zijn. Zo haal ik in ieder geval de voorgenomen 1 oktober zonder verwarming. Ook dat blijft in de portemonnee. (Ergens heb ik het gevoel dat ik die spelling van portemonnee nog eens na moet zoeken, maar nu geen zin).

Voor nu.. weekend.. nog een wijntje en dan slapen. Ook een leuk weekend voor jou!

Oh, en de besparing heb ik in het kado gestopt, schoenen voor snowboarden, mooi wel in een fout seizoen gekocht, dus toch 50% korting. En nog steeds kan ik daar drie paar schoenen voor kopen. :)

Met stapjes en treinen op weg naar.

2011-09-18T13:54:00.000+02:00

Ik blijf kleine stapjes nemen naar een leven met meer "duur- en spaarzaam" erin. Ik ben er achter dat het echt niet in een week gedaan is, of in de ruim vier maanden dat ik er nu mee bezig ben. En soms zet ik gewoon weer soort van per ongeluk -of minder per ongeluk- een flinke stap terug of ik heb een langere aanloop nodig naar een volgende stap. Schoonmaakmiddelen bijvoorbeeld, daar heb ik nog een flinke voorraad van en chemische middelen die ik op allerlei plekken van mijn lichaam smeer, spuit of laat inwerken zijn ook nog niet op. Maar gisteren had ik weer een flinke oefendag want met name de aanloop naar een leven zonder auto is lang. (Dit komt voornamelijk omdat het te koop zetten van mijn een flinke poets- en waxbeurt vraagt en ik daar nog niet aan toegekomen ben. Of ben ik onbewust toch wat angstig?)

Mijn vriendinnetje woont in Almere en ik in Delft, jammer wel, want dat betekent een uur rijden in plaats van, zoals vroeger, twee deuren verder aankloppen. (Ik voel dat het een lang verhaal gaat worden vandaag.:)). Gisteren deden we het anders, we spraken af op Amsterdam-Centraal om naar Biologische markt te gaan, het nuttige met het aangename verenigen zeg maar. Dat was een kleine stap naar mijn toekomstige OV-leven. Op vrijdag fietste ik naar het NS-loket om mijn allang niet gebruikte kortingskaart weer te activeren, maar helaas kan dat alleen nog maar telefonisch of online, minpuntje in de klantvriendelijkheid vind ik. Wel mijn OV-chip geactiveerd en saldo erop gezet. Thuisgekomen wel direct online besteld, online betaald en inderdaad was mijn kortingskaart binnen no-time weer actief én een OV-fiets abonnement erbij. Dat scheelt zaterdag alvast weer in de kosten. Tijdstip van reizen opgezocht en via QRscanner naar mijn Iphone getransporteerd. (Ik wil simpel leven, maar dan wel digitaal). Vriendin en ik hebben veel overeenkomsten, maar ook verschillen, zij is een ochtendmens en ik een ver-in-de-middag-mens. Maar net als in een goed huwelijk kom je elkaar tegemoet en zo spraken we om 9.00 uur af in Amsterdam. Dat betekende om 7.43 de trein! Op zaterdagmorgen! En dan zie ik nog niet zo goed, had 7.48 gelezen op mijn mooie App en miste dus direct al de trein. En ik miste mijn OV-kaart! Die moest nog op de eettafel liggen, ik had nog een half uur voor de volgende trein, dus snel naar huis gefietst, kaartje gepakt, weer terug en op tijd voor de volgende trein. Ik dacht dat ik in de trein moest inchecken, maar toen ik naast me "piep" hoorde zag ik dat ik dat al op het perron diende te doen. En dat deed ik, mijn eerste keer inchecken op saldo. Verder heerlijk rustig naar Amsterdam getjoekt, en me direct al aangepast aan de gemiddelde treinreiziger, dus mij (nieuwe) Ipad erbij gepakt. En dat is dus de flinke stap terug; ik heb tóch mezelf die Ipad kado gedaan, ik kon het een half jaar wegredeneren maar rekenend als zakelijke aanschaf en gebruik, heb ik het toch voor mezelf goed gepraat.

Vriendin en echtgenoot zaten al op een bankje bij mijn uitstapperron te wachten (al 30 minuten dus) en we wandelden naar de Noordermarkt. Ja, ik had ook uitgechecked! Gelukkig is man van vriendin zeer attent en punctueel én werkt bij de NS, dus die hielp mij wel onthouden. Het werd een heel gezellige ochtend; koffie, gebak, nieuwe door vriendin gehaakte sloffen, wandelen, markt, iCentre met de mooie ogen en champagne, snuffelen, en ik keek mijn ogen uit naar het grote aanbod op de biologische markt. Oh, die broden.. lijken wel gebakjes! Ja, alles is ook ~~veel~~ wel wat duurder, maar daardoor koop ik veel bewuster, geniet méér van het eten en voedsel wordt weer iets waar ik bij stil sta. Vriendin had voor mij ook zo'n wandelboodschappenkar bij zich en ja, al wil ik eigenlijk mijn imago niet verpesten met zo'n kar, het is toch wel handig. Eens gaan snuffelen of ik er één kan vinden die ook aan de fiets gehangen kan worden, die zijn er vast wel. Na weer koffie en genieten van de dag gingen onze treinwegen weer uit elkaar. Perron naar rechts voor Almere, perron links voor Delft. Even daarvoor hadden we nog snel boodschappen staan overpakken, ik kon toch wel reizen zonder boodschappenkar.

En toen.. toen zat ik daar te wachten op mijn trein en miste mijn IPhone! Zweten, tassen overpakken, weer kijken, alle vakjes nagelopen, geen iPhone. De trein kwam, ik de trein in en razendsnel denken. In het gunstigste geval was hij in de tas van vriendin beland bij het overpakken en die moest ik dan bellen (kon niet, geen telefoon) en dan achterna reizen. Ik ging gauw de trein weer uit en op zoek naar een telefoon om dochter te bellen zodat die vriendin weer kon bellen. (omdat ik het ene nummer wel uit mijn hoofd weet en het andere niet :S). Geen telefoon meer te vinden natuurlijk, dus vroeg ik om raad bij een NS-medewerker en ik mocht zijn telefoon gebruiken. Eerst mijn eigen nummer gebeld, geen gehoor. (en luisteren of er niet toch een ringtoon uit mijn tassen kwam) Dochter gebeld, geen gehoor. Nog eens mijn eigen nummer bellen, "met de informatiebalie!". "Ja, u heeft mijn telefoon! " riep ik blij. Ik kon hem afhalen bij de man aan de informatiebalie. Op de plek in Nederland waar iedereen het meest alert zou moeten zijn op zijn spullen, met één hand op zijn tas en een andere op zijn broekzak loopt, laat ik mijn iPhone gewoon liggen op een pilaar waar we de boodschappen overpakten! En daar liep een jongedame, vond de telefoon en gaf hem af bij de informatiebalie! Mijn geloof in de mensheid is terug, ik weet niet wie het meisje was maar bij deze bedank ik haar uit de grond van mijn hart. Daar, op Amsterdam-Centraal wordt gewoon mijn telefoon gevonden én afgegeven!

Ik kon de volgende trein pakken, ging lekker onderuit zitten met mijn inmiddels op 3GS werkende Ipad in zijn nieuwe jasje, (dankzij weer die echtgenoot die zó lief even van alles voor me regelde.. was de wereld maar vol met "Theo's", dan kwam het wel goed :)) en ik nam er een lekkere snee biologisch olijvenbrood bij.. mm.. terwijl de rest van de reizigers om mee heen óók met hun telefoon, Ipad, camera speelde. Rare wereld eigenlijk.

Maar de conclusie van een dag OV-reizen is dat het voor chaoten als ik wel extra opletten is. Er kan veel meer gebeuren, vertragen, verliezen dan bij een autoritje. En volgens mij is mijn zonder-auto-kit bijna klaar.

Nog te zoeken; Boodschappenkarretje dat aan de fiets kan hangen.

En als je tot hier alles gelezen hebt.. applaus! :)

Nooit meer rijk!

2011-09-15T00:42:00.000+02:00

"De koopkracht gaat verder achter uit", zegt de krant weer. En als de krant dat roept is Nederland in last. We willen blijven kopen! Ik reageer er wat nuchterder op. Koopkracht achteruit? Dan de tering naar de nering zetten en gewoon zelf goed kijken wat ik niet meer nodig heb. Toegegeven.. er zijn mensen die alles al wegbezuinigd hebben en niet veel meer kunnen schrappen. (Al zie ik ze om me heen die klagen en nog steeds roken...!). Ik heb nog wel wat stappen te maken in minderen, gewoon omdat ik dat wil. Uit het gewone denkpatroon stappen en van een andere kant bekijken. Niet denken om wat vaker de fiets te pakken om benzine te sparen, maar gewoon de hele auto eruit. (Dat is een uiterste dan he?). Of iets anders eruit.

Vandaag was ik mijn bureau aan het opruimen en daar lag nog een Staatslot. Wat een papieren troep is dat elke maand weer, envelop, foldertje, lot. Al een eeuwigheid speel ik automatisch elke maand mee voor 15 euro. ("Maar ik rook niet", verdedig ik mijn uitgave altijd) Wie weet, wie weet.. valt ooit het geluk mijn kant op! Al vaker heb ik gedacht dit op te zeggen, want natuurlijk is de kans groter dat ik het geld gewoon op straat vind, (ook niet dus), dan dat ik de Staatsloterij win. Als ik het geld gespaard had wat ik er aan uit heb gegeven, dan had ik inmiddels een aardige hoofdprijs op mijn bank staan. Vandaag overdacht ik het nog eens en dan schiet steeds weer door mijn hoofd.. "maar dan heb ik ook écht geen kans meer. Zal je zien dat volgende maand... enz". Moeilijk, moeilijk, voelt echt als een soort afscheid van iets. Maar vandaag was ik flink, eruit dat lot en 15 euro extra sparen! Hoe kon ik opzeggen? Nou, gewoon per telefoon, makkelijk zat. Ha, dat dacht ik!

Een alleraardigste vrouw nam mijn telefoontje aan, een aantal vragen en ik werd verder doorverbonden. Weer een alleraardigste dame. `Goh, wat spijtig dat u op wilt zeggen`. `Goh, wat spijtig dat ik nooit een grote prijs won`, is mijn antwoord. Maar dat kan veranderen volgens de alleraardigste dame. Nét volgende maand vallen er heel veel extra tonnen en als ik blijf krijg ik er nog een gratis staatslot bij. Mét Jackpot.

Voornemen van het resoluut opzeggen is weg, ik speel nog even mee, weer gezwicht voor de verkooptechnieken. Nee, ik kan niet nu al met ingang van 1 november opzeggen, eerst wordt dit abonnement `verlengd`. Maar goed.. na 10 oktober heb ik toch ruim een ton op de bank staan, dan ~~doet een paar maanden meer er niet toe~~ zeg ik gauw per 1 november nog een keer op en dan ga ik er dus zelf voor zorgen dat mijn koopkracht niet minder wordt. Ik koop alleen geen staatslot meer. Ná oktober dan. :)

Nóg een vakkenvuller.

2011-09-13T20:31:00.001+02:00

Van de week moest ik glimlachen bij het verhaal van CasaDiMama, Over bezuinigen en boodschappen doen. Vandaag moest ik nog meer glimlachen.. denkend aan haar. Eerst vanmiddag liep ik in mijn lunchpauze de Euroshopper binnen, wel wetend dat ik niks nodig heb, maar je weet maar nooit en ik moest toch even achter mijn bureau vandaan. En toen zag ik een glazen suikerstrooier. Vroeger had ik er een maar die is onverklaarbaar verdwenen ("misschien gewoon eens gebroken" bedenk ik me nu al tikkend). En nu gebruiken we gewoon de B.rabantiabus en scheppen daaruit. Een euro maar voor de nieuwe suikerstrooier en ik pakte hem mee. Gelukkig een lange rij bij de kassa! Ik had helemaal geen zin om daarin te gaan staan wachten en besloot dat ik die suikerstrooier helemaal niet nodig heb, het gaat heel goed met die oerdegelijke (en gratis) B.rabantiabus en ik zette de strooier terug. Net op tijd kwam ik weer bij mijn positieven.

Net, na werktijd, even de AH in. Twee ruim volwassen kinderen die me vanmorgen sms'ten "er is geen voedsel in huis" en mama vliegt naar de Appie om in ieder geval wat ~~witte puntjes in een plastic zak~~ brood te kopen. O ja, er was genoeg hoor, zelfs eigen gebakken brood, alleen is het voor hen nog wel eens wennen dat de koelkast er tegenwoordig anders uit ziet en dat ze moeten zoeken tussen het echte eten in plaats van potjes en bakjes broodbeleg. Afijn.. je kent het, ga nooit met een hongerige maag een supermarkt in. Daar lagen mooie witte chocoladerepen, twee voor weinig. Lekker dikke repen ook! Ik griste ze mee terwijl ik onderweg naar het brood was. Ik liep ermee in mijn ene hand, brood in de andere hand en een rij bij de kassa. Repen? Ik mag helemaal geen calorieën, had gisteren al speculaas! En dan? Sleep ik papieren verpakkingen mee naar huis? Weer kwam ik tot mijn positieven, liep terug en legde de repen terug. Oh, wat is het toch moeilijk consequent te blijven! Gelukkig heb ik geleerd over de Vakkenvullers en moet lachen bij het terugleggen. Bedankt CasaDiMama!

Nog iets schokkends in de lunchpauze.. kerstkaarten, kerstversiering, alle agenda's voor 2012 (en ik dacht dat het nog schoolagenda's waren). Oh, nee! Tot 1 januari geen kerstversiering, kaart of agenda voor mij..! Die laatste koop ik in de opruiming in januari en die andere dingen niet. :).En ik doe ook die speculaas maar niet meer.

Magere kwark gezocht.

2011-09-11T10:59:00.000+02:00

Het boodschappen doen heeft zo zijn ritme gevonden, maar er zijn nog producten waar ik geen oplossing voor heb. Dat heb ik bij meer producten maar dan heb ik al gauw een keuze gemaakt van "dan maar helemaal niet". Maar waar ik niet buiten kan en wil is magere kwark. Na veel verloren kilo's (nee, ik ga ze ook niet meer zoeken), weet ik dat magere kwark een product is wat mij op het slankere spoor kan houden. Het is eiwitrijk, caloriearm, erg vullend en je voegt er makkelijk allerlei smaakjes aan toe. Mijn "cup a soup moment" zeg maar. Maar niet te vinden bij een boer of in glas met statiegeld maar alleen in plastic bekers van 500 ml.

Ik heb al wel een flinke verbetering ontdekt. Kocht ik eerst de magere kwark van óf AH, óf Lidl of welke supermarkt dan ook, voor zo'n 80 cent per 500 ml of de iets duurdere van Optimel met appel/kaneel, nu koop ik het bij de biologische winkel. 500 ml voor 2,29. In het kader van mijn bezuinigen een flinke kostenpost erbij, maar nadat ik van mijn eerste beker mijn eerste happen had genomen zat ik met verbazing nog eens de ingrediënten te lezen. Er zat écht geen slagroom of geen smaakstoffen of verdikkingsmiddelen in. Het was gewoon de lekkerste magere kwark die ik ooit proefde! Nu is er voor mij nog maar één keuze.. magere kwark van De Weerribben. Het is wel wat duurder dus, maar dat probeer ik te compenseren door er drie keer van te eten in plaats van twee keer. (Wat lang niet altijd lukt.. zó lekker. :))

Helaas wel in een plastic beker, een aluminium dekseltje en er om heen een los kartonnen etiket . Dat haal ik eraf, doe het bij het oud papier en de plastic beker bij het plastic.Maar.. zo'n mooie witte beker zou ook nog leuk zijn voor een school om te knutselen, ik zit echter niet meer in een knutselomgeving.

Maar weet jij een magere kwark die, voor wat betreft verpakking, nog beter bij me zou passen, dan hoor ik het graag!

Weer een weekend vol schatten.

2011-09-05T23:01:00.000+02:00

Eigenlijk moet ik afgelopen weekend in een paar ~~bloggen~~ blokken hakken, maar daar ontbreekt me de tijd voor. En omdat ik het toch allemaal kwijt wil prop ik het allemaal in eentje.

De rommelmarkt zaterdag waar ik écht (echt waar!) nuttige dingen kocht. Zonnetje, groot grasveld met spullen en al vroeg snuffelen leverde het volgende op;

Laarzen voor de tuin en het hondenwandelingen, kon ik voor die 4 euro niet laten staan. Een ouderwetse broodtrommel zodat ik dat brood niet meer in plastic zakken in de "broodla" hoeft te stoppen. (Of zou er toch nog wat om moeten?) In ieder geval ligt het dan netjes in de kast. Een grote glazen pot voor mijn pasta-vooraad en een koekblik zoals mijn moeder daar eeuwig haar koekjes in bewaarde! Ik proef bij het zien van dat blik de wafeltjes.. met zo'n laagje creme ertussen.

De rest van de dag een gouden dag met mijn zussen, vriend, zwagers en kinderen. Op de boerderij van de één een blokhut/zomerhuis voor de ander met zijn allen in elkaar gezet. Omdat we twee weken terug het begin al maakten, wist ik dat daar appels en peren te halen waren, dus toen het werk gedaan was deed ik nog een rondje met onderstaand resultaat. Wat word ik de laatste tijd toch vaak terug in de tijd geworden. Ik staand op een ladder met een plukschort om, brengt me zo weer het beeld voor ogen van mijn vader die dat ook altijd deed.

Afsluiten met alle "medewerkers" een barbeque op één van de mooiste avonden van deze zomer. Eigenlijk was het een familiereunie met "workshop". :)

De volgende dag naar de Home Made Markt in Den Haag, waarvan dochter vond dat "dat echt iets voor mij was", dus daarheen met haar en haar vader. (Wat mijn ex dan is he?). Ik wist niet wat er te verwachten, maar ik werd er echt helemaal vrolijk van. De verleiding was weer groot, maar ik heb me ingehouden en alleen gekocht wat ik echt zocht. Olijfolie, nu een liter, maar als het bevalt is het ook in 5 liter te verkrijgen. En eigenlijk kocht ik met die fles niet alleen de olijfolie, maar ook het verhaal van de makers, de sfeer, en hun enthousiasme. Wat verder op een kraam van een Zenzeep die ik al eerder op internet had gevonden. Zij had Aluin, volgens zeggen zou dat een goed alternatief voor deodorant zijn. Mijn eigen deo is nog niet helemaal op, maar ik ga alvast experimenten. Ik heb mijn collega's al gevraagd om me te waarschuwen als het niet werkt. :). En dochter kocht een Egyptische waxinelichthouder met een mooie tekst erop. Ook dat geld komt terecht bij de handwerkers in Egypte.

Weer een zonnetje, gezellige mensen, veel mooie producten gezien, maar mijn portemonnee stond me niet meer toe nog meer te kopen. Er zit nog wel een wasbol in mijn hoofd, maar die komt er nog wel. :)

En zojuist heb ik alvast weer wat appelmoes gemaakt van de appels van mijn zus. (En dan zie ik mijn moeder weer voor me. Hoe deed ze die peren wecken ook alweer?). Een perentaart gaat er deze week nog komen omdat de vorige ook zo lekker was. Ik ben helemaal om, knus en huiselijk bezig en mijn kinderen weten niet wat ze meemaken. Jammer dat ik zo laat (her)ontdek hoe het óók kan. Dat ik hen niet wat meer heb meegegeven van moeder natuur zeg maar...

Nog een paar schilbeurten te gaan.

Boodschappenlijstje

2011-09-02T22:42:00.002+02:00

Alweer bijna 5 maanden ben ik zoekende naar boodschappen die bij me passen en dat valt niet mee. Een ritme vinden in het boodschappen doen ook niet, en een planning nóg minder. Maar vandaag heb ik een goed gevoel. Het is niet helemaal zero waste, het is niet helemaal biologisch, het is niet helemaal zuinig, maar voor nu denk ik dat ik voor mezelf een aardig gemiddelde gevonden heb. Wat was het rondje vandaag?

Eerst een pakket op de post doen voor een vriendin. Een voor ons beiden eerder succesvol eiwitdieet past mij niet meer. De 10 kilo teveel moeten er nu op "natuurlijke" weg af. Zij doet nog één sessie en toen ze hoorde dat ik mijn laatste spullen op Marktplaats had gezet, wilde ze weten waar ze kon bieden. Een vriendin die me eerder zoveel -voor haar te grote- kleding gaf, krijgt dat natuurlijk voor niks. Zo, einde eiwitproducten, weer een lege la. Niet einde eiwitprincipe, dat blijft het wel voor mij, maar dan natuurlijke eiwitten.
Toen de biologische winkel in de binnenstad bekeken. Niet slecht, veel producten, maar bijna allemaal verpakt. Groenten, (aubergines, tomaten, prei, bleekselderij en spitskool) in mijn eigen waszakjes gedaan, biologisch vlees (hamburgers en gehakt) maar dat dan wel voorverpakt. Haverzemelen in een papieren zak. Verzorgingsproducten keek ik, maar doe ik niet.. verpakt. Kosten 19,35.
Door naar "de turk". Heerlijk verse witte broodjes in mijn waszak, een kilo worst in één plastic omhulsel, daar worden heel veel plakjes broodbeleg van gesneden. In verhouding tot per onsjes verpakte vleeswaar érg weinig plastic, ~~niet duur~~ heel goedkoop!, en ook nog halal. Ook dat nog. Waszak champignons. (de enige plek waar ik ze los vind en niet in blauwe bakjes). Veel olijven in mijn eigen plastic emmer (ik durf steeds meer!) en omdat de kassamevrouw wel besefte dat ik dat emmertje ook betaalde, trok ze wat van de prijs af. Een pluim! En nog wat oosterse worst voor zoon, in plastic helaas. Rekening 12,50.
Dan de kaasboer, (bij die biologische winkel helaas allemaal voorverpakt) mijn stuk 30+ oude kaas en een een gorgonzola in mijn eigen meegebrachte doos. Ook daar weten ze het nu dat er bij mij geen papier om hoeft. Rekening 11,50.
Dan nog naar de Lidl. De laatste dingen waar geen ontkomen aan is; frisdrank, veel minder dan "vroeger", geen pakken meer, maar in statiegeldflessen en/of plastic weggooifles (helaas), en voor zoon nog een pakje fruitbiscuit en bakje kipsate salade en voor mezelf een 3-liter pak wijn. (Daar moet ik jullie mening nog eens over vragen, morgen ;)) Rekening 13,95.
Tijdens het koken van een vegetarische ovenschotel ontdekte ik dat mijn volle melk niet voldoende was. Een blik op de klok maakte duidelijk dat mijn "melkboer" nog open was en gauw nam ik hond en fiets, kocht er een liter yoghurt, een liter volle melk, (eigen flessen) een doos eieren (ruilde doosje om), bakje boter, zak cherrytomaten. Kosten 5,20.

Ja, ik was er wel even wat tijd mee kwijt, maar ik denk wel dat ik zo mijn boodschappen patroon gevonden heb. Ik blijf zoeken naar verbeteringen en alternatieven, maar voor vandaag was ik tevreden. Totale kosten? 62,50. Ik weet niet of het genoeg is voor de hele week, maar ik ga het proberen. Voor hoeveel mensen? Eigenlijk maar voor 2, en vaak nog niet eens.. Hoe doen anderen dat toch voor 30 of 40 euro voor vier mensen!

(mocht je zien dat er andere dingen op de foto staan dan in het lijstje vermeld.. ik heb deze foto een eerdere shoppingronde gemaakt. :))

Duurzaam slippertje

2011-09-01T22:31:00.002+02:00

Weet je wat onbetaalbaar is? En duurzaam? En waar je heel zuinig op moet zijn?? Een vriendin waarmee je al bijna 40! jaar kan lachen om vreselijke dingen! Of erg grappige dingen.. zoals net.

Loop ik buiten mijn hond uit te laten, kijk ik ietwat verveeld naar beneden en zie mijn slippers. In ene bekijk ik die slippers anders dan andere dagen/avonden. Dit zijn duurzame slippers!! Ik kreeg ze zo'n 15 jaar geleden als afdankertje van mijn vriendin. En nog steeds slof ik er zo af en toe mee naar buiten of door de tuin. Het zijn dan ook echte Ecco slippers! Ik móest het haar ter plekke laten weten, maakte een foto en verstuurde hem via What's app (gratis!).

Even later ging de telefoon en bood ze me lachend nóg twee paar slippers aan. Gloedje nieuw, vorig jaar gekocht en ze kan er niet op lopen. Wie wil er ook een paar gratis slippers?? Ze stuurt nog een foto. :)

Excuses voor de fotokwaliteit. Het was al donker.. :)

Koffie verkeerd

2011-08-29T20:26:00.000+02:00

Met kleine stapjes moet ik steeds dichter bij mijn doel komen. Soms moet ik mezelf weer even scherp houden voor wat betreft mijn doel. Dat was Zero waste. Maar dat was nog maar het begin, daarbij kwam ontspullen, biologisch, én sparen om "later" dichterbij te laten komen. Dat kan niet anders dan in kleine stappen. Eentje nog te nemen is de koffie. In mijn leven heb ik verschillende soorten koffie gedronken.

Vroeger thuis: stevige filterkoffie met een plons gekookte volle boeren melk erin. Met van die vellen erop als je niet uit keek.
Daarna; eigen filterkoffie met nog steeds warme melk. Gekookt, maar halfvol van de supermarkt.
Weer wat verder: het kon makkelijker vond een vriendin. Mok half vol met warme melk, half vol water en koken in de magnetron. Daarna een schep oploskoffie erbij, roeren en drinken maar. Tot ver na de uitvinding van Senseo bleef ik dat drinken. Ik werd zelfs lid van het anti-Senseofront.:) Een enkele medestander kreeg ik, andere bezoekers gruwden van "mijn" brouwsel.
Lang heb ik het tegen gehouden, maar toen kwam er toch een Senseo, gratis gekregen van die vriendin van de oploskoffie. Ik kookte nog steeds een bodempje melk in een mok in de magnetron en daar bovenop deed de Senseo zijn koffie. Heerlijke koffie.. ik kon er 's morgens echt mijn bed voor uitkomen.
Toen moest het naar anders. Minder afval én afvallen, de melk verdween uit de koffie en ik drink het nu al een poosje zwart. Het is te doen, na een wenningsperiode. Overigens dronk ik buiten de deur overal allang zwarte koffie, maar thuis was anders.
Nu is het nog steeds de Senseo, maar nu zwart, het liefst mokka. Niet goedkoop en zeker niet zonder afval. De verpakking én de pads.

Ik liep dus al even te denken hoe dat op te lossen maar ik heb het gevonden, zo simpel dat ik het bijna zelf had kunnen bedenken. Bij Natuurlijk Zuinig las ik hoe zij het doet. En waarom proberen het wiel opnieuw uit te vinden als een ander dat al gedaan heeft?

Mijn koffiezetapparaat met filter staat nog in mijn werkkast (de ruimronde nog overleefd) en die ga ik er weer uit halen. De Senseo gaat in een doos op zolder, het duurt vast niet lang voordat lieve zoon zelfstandig gaat wonen en dan is dat apparaat voor hem, (was nog van zijn oma). Ik ga een kunststof filter kopen, nadat ik het restje papieren filters uit de kast opgemaakt heb. Dan heb ik nog twee pakken gemalen koffie liggen uit kerstpakketten, (de datum ~~kan niet meer~~ nog net ) en daarna ga ik naar de koffiewinkel en die zal vast wel koffie los verkopen en in mijn eigen verpakking willen doen. Ik moet nog kijken of het me bevalt, qua smaak dan. De koffie na het éérste kopje zal even bewaard moeten worden in mijn thermosflesje en dát is mijn enige twijfel nog. Maar ik ga het ondervinden. Weer een Senseo minder..

Shoppen!

2011-08-28T00:45:00.003+02:00

Gevaarlijk! Zet iemand die eigenlijk geen geld uit moet geven in het centrum van een stad en zeg dat zij zich een paar uur in d'r eentje moet vermaken. (En ze heeft drie bankpasjes en een creditkaart in haar portemonnee). Het overkwam me vandaag.

Gelukkig ben ik nooit een roekeloze spender geweest, merendeel omdat ik het niet had. Nu heb ik het wel maar wil ik het (meestal) niet meer. Ik wilde wel Hengelo eens gaan ontdekken op duurzame winkels en ging op pad. Wat scoorde ik?

Direct bij het uit de auto gezet worden liep ik tegen een "spullenwinkel" aan. Een winkel met twee verdiepingen tweedehands spullen. Ik heb uitgebreid rondgesnuffeld, veel leuks maar allemaal onnodig. Tot ik bij de boeken kwam. Een dik boekwerk over tuinieren met ook een uitgebreid deel over groentetuinen. Omdat een betere oogst te krijgen dan de afgelopen maanden met mijn in het wilde weg neergegooide tuintje, mocht ik het boek van mezelf kopen. Wat het kostte? Ik had nog geen idee. Ik heb overigens nog een boek weer terug gelegd wat ik ook graag wilde hebben dacht ik, maar uiteindelijk het etiket "niet nodig" kreeg en ik legde het terug.

Bij de kassa zag ik een hoopje cilindersloten liggen. Die wilde ik al weken aanschaffen. Na steeds weer met kinderen te wisselen van sleutel, onder deurmatten leggen, een aantal verloren bossen en een aantal maar half werkende sleutels, was ik het zat. Er moesten in beide deuren nieuwe cilinders komen. Er lag, alsof het er voor me was neergelegd, een bos van drie cilinders met een grote bos identieke sleutels voor de drie de sloten. Zo dan, dus voordeur, schuurdeur en tuindeur, en na veel overleg met de aardige verkoper en tevens sleutelexpert, besloot ik de bundel te kopen. 40 euro. Een hoop geld, maar in de winkel zou ik dat voor één slot al kwijt zijn. En het tuinboek kreeg ik er gratis bij! Gekocht en ze zitten al in twee deuren.Ik dacht er nog net aan zoon een nieuwe sleutel te geven voor hij de deur uitging, hij zou eens mogen denken dat ik hem doelbewust buitensloot na vier nachten elders geslapen te hebben. Nu te koop bij mij: tweedehands cilindersloten met sleutels.:)

En ik liep verder door de voor mij onverwachte leuke winkelstad. Boeken, tijdschriften.. ik zou ze allemaal wel willen hebben! Maar nee, mag niet meer, ik heb wat doorgebladerd en weer teruggelegd met de gedachte dat ik ze dan maar in de bibliotheek moet gaan lezen. Toch iets gekocht; een blad "webdesign". Ik moet voor mijn bedrijfje nog een website maken, van de zakelijke rekening betaald en telt dus niet als uitgave. ;)
Ik dwaalde wat verder weg van de Blokkers en de Hema's en zag leuke winkeltjes. En een natuurvoedingswinkel. Ze hadden een ruime keuze aan onverpakte groenten en ik kocht wat niet te duur was. (Eikenbladsla, roemeinse sla, venkel en radijs). Zo stel ik altijd mijn menu samen, wat betaalbaar is op dat moment, komt op tafel. Bij het vlees was er weer het nu al wekelijkse dilemma; koop ik biologisch en dus met verpakking of koop ik van de Turk, herkomst onbekend, zonder verpakking? Na een paar keer biologisch geproefd te hebben (schaam, schaam, echt voor het eerst in mijn leven) weet ik dat biologisch écht veel lekkerder is. En de oorsprong natuurlijk veel minder schuldgevoelig. Totaal voor € 10,50 in mijn eigen duurzame tasje gedaan.
Door de rustige straatjes weer terug naar het meer centraal gelegen deel liep ik nog langs een heel eerlijke bakker, maar voor brood had ik geen verpakmateriaal bij me, dus ik liep door.
Een kledingoutlet! Toch even binnenlopen al ~~hoeft~~ mag er helemaal geen kleding meer gekocht worden, snuffelen is ook leuk toch? En toen hing daar een spijkerbroek die wel eens mijn maat zou kunnen zijn, passen of niet passen? Ik ging passen. De enige spijkerbroek die er in mijn maat hing zat als gegoten! Precies zoals die ene die ik vorig jaar kocht, maar dan nu een maat groter. :( . Daar stond ik dan alleen, leuk of niet leuk? En dat shirt wat ik er ook maar bij paste? Leuk of niet leuk? Een foto van mijn spiegelbeeld gemaakt en via What's app naar mijn dochter gestuurd met de vraag "Leuk?" "Slank!" was het antwoord even later. Ik was verkocht.. en de broek ook. Een echte Tommy H. van 110 voor 25, mij kun je niet blijer maken. Een shirt erbij voor 10 en ook nog een jurkje gevonden, eenzelfde als ik pas van een vriendin kreeg, die lekker zit en zonder passen nam ik een andere kleur mee voor 5 euro. Pinnen in de zaak kon niet, mijn portemonnee was leeg door de andere onverwachte aankopen en dus eerst pinnen. Toen kon ik bijna het kledingzaakje niet meer terugvinden.. maar die deal gaf ik niet zomaar op.. en gevonden! Niet duurzaam, niet verantwoord, maar wel heerlijk zuinig!

Volgende zaak die ik binnenging was een stoffenzaak. Die hebben we niet eens meer in Delft. Ik wil allang twee gewone witte ritsen voor twee witte broeken die nog meekunnen, mits er nieuwe ritsen in gaan. Zelfs mijn buurtmarkt heeft geen "ritsenkraam" meer. In Hengelois er nog wel een stoffenwinkel en voor 5 euro heb ik weer twee broeken. Als ik die ritsen erin gezet heb dan he? "Zakje erom? " "Nee hoor, dat moet ik maar weer wegwerken".
Toen nog even over de markt, niks te halen voor mij. Tot ik bij de "messenkraam" kom. Daar staan pincetten in een doos, zonder karton, zonder plastic en voor 3 euro. Ook die is voor mij want de laatste tijd voelde ik me ietwat harig omdat ik mijn pincet niet meer kon vinden. Ik stond al bij de drogist met zo'n ding in mijn handen, maar mét plastic en mét karton en dan ook nog 3,95, ik hing hem terug. Maar nu "schoon aan de haak" voor 3 euro en hij was van mij. En nee.. hoefde geen zakje om.

Nu heb ik het geloof ik wel genoemd allemaal. Ik voelde me geweldig. Alleen winkelen is zo wie zo wel lekker, niemand die zich verveelt met me, niemand die vindt dat ik een bepaalde zaak niet in hoef en niemand die haast heeft. Maar het aller lekkerst voel ik me omdat ik achter al mijn aankopen sta. Het was geen goedkope dag, maar wel een dag vol "koopjes". Ik eindigde met een cappuccino op een terras lezend in "Krant van de Aarde" en "Verstandig beleggen".

Wat later reed ik ('"we" was het toen weer) door Oldenzaal en pas thuis ontdekte ik wat ik dáar gemist had! Nou ja, dat is voor een volgende keer.

Waarom ik daar weer ga komen? Dat is eigenlijk een heel triest verhaal. Mijn vriend mocht eindelijk na 14 maanden, een rechtzaak en vrschillende gesprekken met de k.inderbescherming zijn kinderen zien. In een O.mgangshuis! Omdat de mama het nodig vond om hem toe te roepen "dan krijg je je kinderen nooit meer te zien" en daad bij het woord voegde. We denken dan dat iedereen in Nederland zijn recht kan krijgen, maar dat valt tegen. Dit lange trieste verhaal verdient een eigen blog en misschien doen we dat wel. Vandaag was er voor hem in ieder geval eindelijk een lichtpuntje, hij zag zijn schatten. En ik? Ik zocht mijn eigen schatten. :)

Voetstappen

2011-08-26T00:21:00.001+02:00

Mensen, wat kosten jullie me een tijd! Elke keer als ik bij blogs kom, ga ik van het één naar het ander. Er is zóveel te leren voor me! Zo kwam ik, vraag me niet meer hoe, op een site waar ik mijn voetafdruk kan meten. Niet zomaar alle voetafdrukken in mijn voortuin bijvoorbeeld, maar mijn voetafdrukken die ik in de wereld achterlaat. Natuurlijk heb ik de test gedaan. En mocht ik denken dat ik aardig goed bezig ben, het was een bevestiging van mijn vermoeden dat ik nog flink wat moet veranderen. Het mooie is dat ik wel weet wáár ik mijn verbeterpunten heb.

Ik lig met voetafdrukken (beter bekend als "footprints") zelfs nog boven het gemiddelde.

Mobiliteit bijvoorbeeld. Ik weet al, en besloot al, dat de auto er uit gaat. Moeilijke beslissing en een gemis natuurlijk, maar hij gaat er uit. Vakantie.. papier.. er wordt aan gewerkt. Ik zal de komende tijd bloggen over mijn vooruitgang. En over een poosje weer een scan doen. Ik kan wel vertellen, had ik die scan een half jaar geleden gedaan, dan was het nog veel ongunstiger geweest. Ik ben op weg, maar ben er niet. (Dus, ja, kritische lezer, er zullen nog zeker verbeterpunten zijn).

Ik hoop binnen een maand onder het gemiddelde van 6,2 te zitten. Nu staat het op 6,9. Wel een mooi instrument om de vooruitgang te meten.

En jij?? Bekijk het hier bij Duurzaamheid in actie..

Afvallige

2011-08-24T21:44:00.001+02:00

Onlangs was er een schrijven van onze grote regionale afvalophaler Avalex, ook zij gaan efficiënter werken en komen binnenkort nog maar één keer in de twee weken die grote grijze en groene bakken legen. (Zouden we mogen meedelen het voordeel dat dit oplevert, door verlaging van de afvalstoffenheffing?). Nu zit bij veel mensen in één week die kliko al vol, dus hoe redt je het voor twee weken? In dat geval kon je een 40-liter bak vragen.

Ik heb het anders gedaan, ik bedacht me dat ik voor dat kleine restje afval geen kliko meer wilde hebben en belde met Avalex om ze te melden dat ik geen kliko wil, maar mijn zakje naar de verzamelcontainer op de hoek van de straat breng. Het had wat voeten in aarde maar het kon. Helaas, op de dag dat mijn containers opgehaald zouden worden ging het mis met onze communicatie en ik zag Avalex wegrijden zonder mijn container in hun laadbak. Jammer, en van een nieuwe afspraak was nog niet gekomen.

Maar vandaag was het grote vernieuwen daar! Bij het wakker worden, het tandenpoetsen om preciezer te zijn, lieten rare geluiden me naar de straat kijken. En daar zag ik een leger nieuwe containers, klaar om de aanval tegen afval in te zetten!

Ik was nieuwsgierig of er voor mij ook eentje bij zou zijn. Was ik nou uit het systeem gegooid of niet? Bij thuiskomst vanmiddag wist ik het! Ze moeten me niet meer, geen bodempjes afval in veel te grote containers. Zie je dat lege hoekje schuur hieronder? Dat is MIJN schuur. Zie je die andere zichtvervuilende plastic bakken? In alle kleuren? Grijs, groen, blauw..? Allemaal een grote besteld. Allemaal mooi hun chip en adres erop. "Alleen om het tijdstip en aantal te meten". Natuurlijk.

Maar ik heb na morgen geen bakken meer. Wéér wat weg uit mijn leven. Het voelt wel wat eng, een hele stap eigenlijk. Dat éne zakje per week in de verzamelcontainer heb ik niet zo veel moeite mee. Een groenbak (en ik had er stiekem twee, want hele grote tuin) zou ik meer kunnen gaan missen. Wat als ik weer eens een grote snoeironde houd? Dat gaat niet allemaal in de compostbak (waar ik nog maar bij af moet wachten of ik dat echt tot compost krijg). Gelukkig mogen we het grote werk ook gebundeld aanleveren of naar het afvalstation brengen, dat gaat dus best wel lukken. Wat het eng maakt is, denk ik, het definitieve ervan. Wat ik enige maanden geleden als experiment begon, "Zo Zero Mogelijk Waste", is door het verdwijnen van mijn kliko's, geen experiment meer maar het krijgt een definitieve status. Ik MOET nu doorgaan want ik kan mijn afval niet meer kwijt, het afvalverhaal is nu mijn leven, mijn systeem geworden. A small step for the world.... a giant step for me. :)

Oh, overigens houd ik toch een kliko achter. Ik heb bedacht dat ik geen regenton ga kopen maar gewoon een grijze of groene (ik moet nog even kijken wat het best in de tuin past :)) kliko houd en die zet ik bij de regenpijp. Een gratis regenopvanger.. al hebben we er afgelopen maanden niet zo'n behoeft aan gehad. De plantjes bleven toch wel nat. Maar het wordt vast weer anders...

Gratis Blackberry!!

2011-08-15T22:58:00.001+02:00

Wie wil ook gratis Blackberry?

Kom bij mij je hond uitlaten, neem een plastic zak mee en laad die helemaal vol met Blackberry's!

Containergraaiers

2011-08-15T08:25:00.000+02:00

Pas is er een oude "Buurman" overleden. "Opaatje", zoals wij hem noemden, stond vaak voor het raam als we aankwamen of wegreden en vaak zwaaiden we even. Hij was altijd alleen, zijn vrouw is een paar jaar geleden overleden. Familie, die hij wel had, zagen we er niet veel. "Gelukkig zit hij veel aan de telefoon", zeiden we wel eens..

Hij is overleden, maar daar gaat dit verhaal verder niet over. Het gaat over zijn spullen. De kinderen die zijn huis toch moesten ontruimen, lieten een grote container voor de deur zetten en vorige week verdween binnen twee dagen de hele inboedel erin. Ook liepen ze naar de grote verzamelcontainer met alle kleine huisraad en rinkeldekinkel onder veel glasgerinkel ging daar het hele grote glasservies in. Oh, wat ging me dat allemaal aan mijn hart! Wat zouden daar nog een mensen plezier van hebben! Ik ken zelf iemand die binnenkort een heel huis moet inrichten en nog niks heeft. Ook geen geld. Maar ik durfde ze niet aan te spreken en te zeggen dat ze het wel voor mijn voordeur mochten zetten, iets wat ik anders weleens zou durven, maar ja.. hier keek de hele buurt mee.

Toen ik gisteren weg reed, lag er een goeie stofzuiger bovenop. "Als ik straks terug kom, en hij ligt er nog, is ie voor mij", dacht ik nog. Toen ik terug kwam lag hij er jammer genoeg niet meer. Bij het naar mijn voordeur lopen sprak een andere buurman mij aan. Nu doet die dat wel vaker, altijd eigenlijk, en eigenlijk spreekt hij altijd iedereen aan, zittend in zijn voortuintje. Mijn kind wil wel eens niet naar buiten omdat De Buurman weer in zijn voortuintje zit en er dan niet te ontkomen is aan een (onzinnig en warrig) praatje dat maar uit één richting komt. Dochter zei er gisteren geirriteerd nog wat over. Ik was eens een keer heel positief over hem en verdedigde de alleenstaande man. "Kijk, hij zoekt toch de sociale contacten, verpietert niet achter de ramen, de buurt wordt er een stuk socialer van, iedereen praat met elkaar en we horen alles over elkaar. Plus hij houdt de boel goed in de gaten, weet alles, ziet alles en waakt over ons. Toch een eenmans-buurtpreventie." Ze vond me zeer positief. :), maar ook daar gaat het in dit geval niet over. Hij vertelde me dat hij de buurvrouw (mijn vriendin!) had geholpen de stofzuiger uit de container te pakken, hij had er zelf een fiets uitgehaald en een ander aan een salontafel geholpen. Terwijl we aan het praten waren stond er een klein autootje achter de container en twee mannen doorsnuffelden de grote ijzeren bak en haalden er voor hen waardevolle spullen uit. Ik verzuchtte dat ik eigenlijk wel die rotbrommer die al twee jaar in mijn tuin schroothoop ligt te spelen op die container wilde kieperen, dan zou die maar mooi gelijk weg zijn.

Toen ik al even binnen was werd er op het keukenraam geklopt. De praatgrage buurman. Of we samen even die brommer op de container moesten gooien. Dat nam ik aan. "Ja, ik heb toch die fiets gepakt, dan ruilen we dat toch om voor die brommer? Ligt er niks méér in de container". En (o, aso, we hebben het gedaan). Weer even later staat er een geel busje bij de container. Een man loopt ongegeneerd bovenop de grote bak te snuffelen. (Hij durft, wat ik graag zou willen :)). Er gaat aardig wat van de inhoud het busje in. En wat zie ik tijdens het gluren nog meer? Die oude brommer, die niet eens meer over de weg wilde rijden, maar we moesten slepen, die echt veel meer sloop dan loop was, die mocht waarschijnlijk een reisje naar Oost Europa gaan maken, want ook die mocht het gele busje in. Later heb ik, om die lege plek van de eerst fiets, toen brommer in de container weer te vullen, er nog een oude tafelpoot in gegooid die ik ook nog kwijt wilde. En ja, die ligt er nu nog in.:)

De afgelopen dagen heb ik dus een aardig staaltje recyclen gezien. Jammer alleen dat de "erfgenamen" blijkbaar zo snel mogelijk van alles af wilden, zelfs niet wilden nadenken over een Kringloop of Goede Doelen Winkel. Totaal geen respect of eerbied hadden voor vaders spullen.. dat is wat me eigenlijk nog het meest schokte. En het schokte me ook dat ik, die zo graag van de spullen af wil, toch iets heel hebberigs krijg van zulke graaibakken! :)

Nieuwe leerstof

2011-08-12T23:49:00.001+02:00

Al een lange tijd word ik steeds weer even op de goede weg gezet door SoChicken. Leuke tips, lekker lezen en super positief. Tot mijn verrassing kreeg ik de link naar hun nieuwe website Gewoon lekker groen. Precies wat ik nodig heb! Tips, ervaringen en achtergrondinformatie. Precies zoals we hier met elkaar bezig zijn, de één heel ver gevorderd, de ander beginnend.. Ik ben er blij mee!

Mooie deal!

2011-08-05T22:42:00.001+02:00

Ik heb een ster in naar me toe rekenen! :)

Ik heb een mooie terrashaard gekocht voor voor 14 euro! Nieuwprijs is toch rond de 160 euro.
En nou eerlijk zijn? Niet helemaal voor 14 euro. Ik kocht hem gisteren van Marktplaats voor 50 euro. Maar ik had deze week al voor 34 euro spullen via Marktplaats verkocht. Een schoolboek wat ik bijna bij het oude papier had gegooid. Een Lonelyplanet reisgids van een gebied waar ik waarschijnlijk niet meer heen ga en, toppunt van zuinigheid, 5 barkrukken die ik zelf bij de container weg had gehaald. :) De opbrengst is totaal 36 euro, terrashaard kostte 50 en dus heb ik toch maar netto 14 euro betaald?

Ware het niet dat ik van die Marktplaatsopbrengst het potje van de tv moet vullen. :)

En ik kreeg er nog twee zakken hout bij ook. Maar voorlopig heb ik zelf ook nog genoeg hout. Er ligt een boom in stukjes te wachten op een beetje droge zomer...

Kleine dingen,grote dingen..

2011-07-31T13:37:00.003+02:00

Ik loop veel na te denken over het weg doen van mijn auto. Ik kan besparen op kleine dingen, maar als je kijkt wat een auto kost dan is dat zeker iets om over na te denken.

Ik heb drie jaar geleden een nieuwe auto gekocht, toen zat ik nog in mijn onnadenkende leven. Een heerlijke auto, daar niet van, maar ik schrok me dood toen ik een tijdje terug naar een andere keek. De inruilwaarde was toen 10.000 euro lager dan waar voor ik hem kocht! Ik werd groen en geel om mijn neus en besloot het niet te doen. Ik had een heel positief rekenmodel voor ogen. Een nieuwe auto, diesel en zonder wegenbelasting, daarbij teruggave van de BTW, binnen een jaar zou ik terug verdiend hebben wat ik moest bijbetalen. Rekende ik. Maar ik had niet op díe inruilwaarde gerekend. En toen ik toch nog steeds liep te denken, vergat ik mee te nemen dat die nieuwe auto óók weer een flinke afschrijving zou hebben. Weggooien van kapitaal. Net op tijd las ik het blog van Early Retirement Extreme, dag 7, en ik heb niet ingeruild. Intussen heb ik mijn auto op een aantal punten laten (kleine schade) herstellen, deels op kosten van mijn verzekering en een deel op eigen kosten (weer 575 euro armer). De inruilwaarde zal nu wat hoger liggen, maar ik ga niet meer inruilen, ik wil verkopen. Stel dat ik er nu nog 10.000 euro voor krijg, dan zet ik dat gauw op de bank en dan heb ik over 15 jaar, grofweg gerekend, 13000 euro. Over tien jaar is mijn auto niks meer waard, weg kapitaal.

Hoe kan ik dan reizen? Nou, voorlopig werk ik 2,6 km van huis en fiets ik dat altijd. Vriend woont op fietsafstand, één kind thuis mét auto (niet onbelangrijk en meegewogen) en één kind wil weer dichtbij komen wonen (mét auto). Beiden willen niet zonder auto en volgens mij kan ik best bij hen af en toe een auto "huren" Greenwheels staat praktisch voor de deur, al kan ik op hun site niet de abonnementsprijzen duidelijk vinden. Treinstation op loopafstand (15 min) en een vouwfiets kan ook nog wel van de verkoopopbrengst af. Ik heb dan nooit geen afschrijving meer, nooit geen onverwachte kosten en ja... wel een ietwat vrijheid kwijt. Maar op andere manieren reizen is ook een uitdaging toch? En mis ik mijn auto dan toch te erg?? Dan wordt het weer een auto kopen, ouder, bestelwagentje misschien wel, voor alle Marktplaatsspullen. ;)

Zou jij je auto durven of willen verkopen??

Dat is een grote besparing. Een kleine? Ik ga zorgvuldiger met water om, met name met douchen. Tandenpoetsen doe ik nu vóór ik douche en niet al douchend, en de kraan alleen open om te spoelen. Dan ga ik douchen en vang het eerste koude water op in een emmer. Het duurt een halve emmer voordat er warm water is. Dat water gebruik ik om latere plasjes door de wc weg te spoelen. Dat scheelt toch heel wat spoelbeurten van de stortbak. De douchebeurt houd ik korter, en de frequentie is ook wat naar beneden. (Ik heb nog geen klachten uit mijn omgeving. ;).

En zo zoek ik door naar verbeteringen in mijn leven..

En wat gebeurde er gisteren? Zoon werd opgehaald door een vriend toen hij nét klaar was in de badkamer. Snel weg. En toen ik drie/vier uur later in de badkamer kwam.. liep de kraan nog! Grrr.. daar gaat mijn besparing!

Leuke site voor een kantoor

2011-07-26T21:46:00.002+02:00

Pas had ik al eens verteld over een collega die naar aanleiding van mijn woorden zijn afval was gaan scheiden. Ik vertelde aan deze en gene op mijn werk wel meer over mijn nieuwe inzichten. (Ja, ze zeggen dat mensen die bekeerd zijn, de ergste zijn. :)) Ik werk op een afdeling bij een gemeente die zelf graag met duurzaam en gescheiden afval inzamelen bezig is. Overal... behalve op de werkvloer. Papier kunnen we dan wel apart kwijt, maar de rest gaat bij elkaar in de grote zak en ik had er toch wat moeite mee. Toen nam ik het initiatief om een plastic tasje bij mijn bureauhoek te hangen, een papiertje met "plastic" erbij. En langzaam aan gingen de collega's hun plastic in het tasje te doen. Vlak voor mijn vakantie vergat ik echter het tasje mee te nemen om het buiten het gebouw in een plastic-container te gooien. (!) Vandaag was ik er weer en ik merkte op, "Oh, jullie hebben mijn tasje geleegd!" Nee, dat was niet het geval. We hebben een schoonmaakdienst van de S.ociale W.erkplaats en die waren ijverig geweest en heel plichtsgetrouw het plastic tasje met afval geleegd.... in de grote verzamelzak! Kreun... we zijn weer opnieuw begonnen.

Vandaag stond ik de grote printer met papier bij te vullen en toen viel mijn oog op een tip op de verpakking van het papier. Hoe de verpakkingsdozen hergebruikt kunnen worden en ik heb de tip bewaard, de site opgezocht en toen kwam ik op een verrassend leuke site terecht! Morgen even naar al mijn collega's mailen.

Duurzamer kantoor.

En morgen ook een fotootje maken om jullie mijn persoonlijke plastic-inzamel-plek te laten zien. Volgt.

Mijn inspiratie voor vandaag

2011-07-25T11:16:00.000+02:00

Wakker geworden op mijn laatste vakantiedag. Ik schrok enigszins.. de zon scheen! Toch mijn normale routine gevolgd en hier en daar (alweer een uur) wat zitten lezen. Mijn inspiratie voor vandaag was deze zin;

“If you know the answer to how you can sacrifice 60 hours of your life a week for the next 40 years, you know the answer to how I can sacrifice not eating out or buying stuff without thinking about the cost.”

(uit earlyretirementextreme)

Ik sta weer even op scherp, ga mijn kasboekje voor komende week klaar leggen, en ga er weer tegenaan.

Dat kasboekje is overigens mijn zwakke punt. Ik ben al op duizend manieren begonnen met mijn uitgaven noteren, bestanden bij te houden en begin er fanatiek aan om het binnen een paar ~~weken~~ dagen weer los te laten. Misschien omdat ik te veel en alles in één overzicht wil hebben. Ik ga nog eens anders proberen. Ik heb voor 0,75 cent een ouderwets vergeeld kasboekje gekocht en ga het voor mijn contante uitgaven bijhouden. Voor die uitgaven ga ik zo eerst 50 euro pinnen en dat moet het zijn voor deze week.

De kast

2011-07-20T10:46:00.002+02:00

Een lege slaapkamer, (zonder bewoner, leeg was hij allerminst!) heb ik veranderd in een gezellige (kantoor)kamer voor mezelf. Vriendje deed lief weer de vloer en het verven, ik was voor het afwerken. En dat werd, ja daar komt het weer, een boekenkast van Marktplaats, een bureaustoel van beneden (en daar een andere van Marktplaats) en een nieuw blad van Ikea. En toen moest er nog een kast(je) komen voor dozen met "hobbyspullen", heel veel foto's, oude kaarten en brieven en andere nog te doen dingen waarvan ik denk dat als ik ze maar onder handbereik heb, ik het sneller oppak. (Ik ga het zien). De kast kon niet groot zijn, want past dan niet meer door het trapgat. Mocht ook niet lelijk of donker zijn en zo piekerde ik al even en keek al maanden wat rond. En toen in ene was ik het zat, er moest iets gebeuren met die hoek die nog niet af was. Er stond nog een kast die weg moest en ook niet de trap af kon. Zoon en ik waren met dat ding al eens halverwege geweest en moesten weer terugkeren omdat het echt niet door dat trapgat kon. Ik hoor je vragen hoe hij dan boven kwam? Nou, toen was er nog geen muurtje, wat er nu wel staat. Dus dat kastje moest er in (kapotte) stukken uit. En misschien weet je het inmiddels, ik kan moeilijk weggooien, dus zoeken naar manieren om hem er wel héél uit te krijgen. Ze waren er niet. Dus, op zo'n dag als gisteren, dan móet het gewoon gebeuren (Ken je dat? Je bent niet meer te stoppen?) en ik pakte de zaag en begon te zagen, en dochter, die het in haar ogen oubollige kastje ook niet niet wilde, keek toe. En toen ik er twee zijpanelen en de top af had zei ze in eens, "Oh, maar zo wil ik hem wel hebben!" We gaan die kast dus in uitgeklede vorm opknappen en netjes afwerken en dochter heeft haar kast waar ze al twee jaar naar op zoek is!

Dan ik nog. Bij het ruimen op zolder kwam ik weer de oude gesigneerde geërfde lakens tegen en een oud rek van Ikea en toen wist ik in eens hoe mijn nieuwe kast ging worden. Zo!

Plaats voor mijn spullen, de wasmand en de strijkplank. Orde in je huis is orde in je hoofd. Echt waar. En het kostte me 2,29 voor een gordijnroetje.

En hier zit ik nu te bloggen in een heerlijk kamertje. Het schoolbord aan de muur? Stond bij de container. :)

Verdienen in de vakantie!

2011-07-19T22:35:00.001+02:00

Dit is het eerste jaar dat "niet werken-geen geld" voor mij opgaat. Als net-startende ZZP-er komt er alleen maar geld binnen als ik werk en dat factureer. De verleiding is dan groot om zoveel mogelijk te werken, elk uurtje is tenslotte geld. Raar eigenlijk, dat is ook zo als werknemer, maar dan vóel je het niet zo. Anyway... een impulsief geplande vakantie (ja, ja, ik ben net terug, ik weet het) ging door verschillende omstandigheden niet door en toch besloot ik die gereserveerde vrije week vrij te houden. Gewoon voor mezelf en mijn huis, tuin en klus dingen. Dingen afmaken die te lang blijven liggen als het alleen maar op de weekenden moet gebeuren. En toch verdiende ik geld vandaag! Hoe?

Eindelijk tijd om eens wat administratief op te ruimen. Een doorlopende reisverzekering bleek nog voor "samenwonend en kinderen onder de 18" te zijn. Ik woon niet samen en mijn jongste kind is al bijna 20! Gebeld naar de verzekering en omgezet naar "alleenstaand". Een besparing van 6 euro per maand. Daarnaast heb ik al een aantal jaren een rechtsbijstandverzekering. Ik heb er drie keer gebruik van willen maken, 1x werd het afgedaan via een weg die ik zelf ook al bewandeld had en leverde me dus niks op. (Want dan moest er écht juridische bijstand gegeven worden en dát kost ze te veel). En twee andere zaken vielen er net, door de kleine lettertjes, buiten. Nu was de maandelijkse premie weer wat omhoog gegaan en las ik dat ik per maand op kon zeggen. En dat deed ik dus. Bij de zaken die bij mij buiten "de kleine lettertjes" vielen,(en dan had ik toch een uitgebreide) heb ik voor ééntje een advocaat genomen die me 1000 euro kostte en het keurig oploste, en de tweede kostte iets meer maar wist dat op de tegenpartij te verhalen. Dus.. met eigen kennis, internet-adviezen en Bureau rechtshulp kom ik al een heel eind zelf. De uitgespaarde 26 euro per maand ga ik extra sparen voor het geval ik toch eens duurder advies nodig heb.

En ik had al een ticket gereserveerd voor deze week, al pratend over de reisverzekering, schoot me te binnen dat niet geschoten altijd mis is, en ik vroeg of dit geval van afgelopen week ook onder de annuleringsverzekering valt. En dat viel hij. Gelukkig.. ik krijg mijn geld terug! Kijk, een reis- en annuleringsverzekering zal ik altijd houden, lage kosten, hoog risico. En zo weeg ik mijn risico's af.

Nog een besparing? Moet ik het bekennen? Ik betaal al máánden aan Weight Watchers een maandelijks bedrag (39 euro) om kilo's kwijt te raken. Zonder te gaan, zonder kilo's kwijt te raken en zonder de echt wel mooie site te gebruiken. Dus ook net maar opgezegd. Niet dat ik me bij die kilo's neer leg, maar geen resultaat moet ook geen geld kosten. En zo heb ik vandaag wel rond de 70 euro per maand bespaard en dat is op jaarbasis 840 euro! Mijn vrije week terug verdiend. :) (En een iets duurder dieet begonnen :( )

Ik besef heel goed dat zonder spaarpot er misschien meer verzekerd moet worden. Maar met een spaarpotje kun je zelf eventueel tóch voorkomende uitgaven opvangen? Of denk ik nu onvoorzichtig?

En verder bespaard? Een leuke kast gemaakt van restmateriaal uit mijn eigen huis! Ik had gepland voor een kast ongeveer 100 euro uit te geven. Maar daar laat ik morgen een foto van zien want nu is het te donker om te fotograferen. Maar ik ben er wél trots op!

Zo.. en nu even ontspanning. :)

Marktplaats ll

2011-07-17T10:03:00.000+02:00

Waarom eigenlijk verkopen op Marktplaats? Ik kan niet weggooien!!

Ik heb nu een doos vol kinderboeken van de lijsterserie e.d. Het loopt niet storm bij het verkopen maar ik wil ze echt niet meer. (Eigenlijk wel, maar is alleen maar huisvulling en dát wil ik niet). Is er een moeder van lagere schoolkinderen die ze nog wel wil?? Dan gratis af te halen in regio 015.

Marktplaats

2011-07-17T09:45:00.002+02:00

Een paar jaar geleden heb ik mijn woonkamer helemaal vernieuwd. Zo lang als ik zelfstandig woon was mijn huis ingericht met grotendeels tweedehands spullen. Nee, nog langer terug nu ik het me bedenk. Toen ik 15/16 was nam ik al een oud bed van mijn oma en verfraaide dat, eigende me een leegstaand kamertje toe, op die grote boerderij waar ik woonde, en heb het geheel eigenhandig opgeknapt en aangekleed. Omdat mijn moeder vond dat ik het zo leuk deed, gaf zij me nieuwe vloerbedekking en behang en ik heb er nog járen geslapen. (Soms met, bij het wakker worden, ijs op het glas water naast mijn bed). Later ging ik zelfstandig wonen, 25 was ik toen al, en ik vertrok met een busje naar een zolderkamer bij een vriendin. De oude linnenkast van oma mee, een oud matras, een keukentafeltje en ik was er helemaal blij mee. (Ik voel dat dit een lang verhaal gaat worden :)). Het was lang zoeken naar een geschikte salontafel, maar ook daar liep ik tegenaan. Een oude grenen tafel in een woonwinkel. Als ik hem gelijk meenam kreeg ik nog korting ook. En zo liep een neef van me op een zaterdagmiddag met een salontafel op zijn hoofd door het centrum van Delft.

Later kreeg ik een echt grote-mensen-huis, maar geld voor spullen had ik niet. Bijna alles kwam van de kringloopwinkel, oma's, zelfs van de straat en ik vond het een leuk huis. Het wisselde nog wel eens van inrichting, maar bijna nooit nieuw. Toen ik mijn huidige huis kocht, ruim elf jaar geleden, waren de vloerbedekking en gordijnen daar net een jaar oud en ik heb ze laten hangen en liggen en was snel klaar. Ja, het was ook mijn smaak. Een drie jaar terug kocht ik allemaal nieuwe meubels, een laminaat vloer lag er inmiddels al, en ik zat er "keurig" bij. Al dat nieuwe echter, gaf me een "te nieuw" gevoel. Er moest nog wat ouds bij. Ik ben van Delft naar Groningen gereden (reed toen nog op LPG) voor een oud bureau (afgeleefd door een student), wat na poetsen en boenen echt weer mooi werd. Ik vond Een boekenrek (alles op Marktplaats natuurlijk he?) wat perfect bij mijn stijl paste en haalde het op. Het was een handgemaakt stuk van een ongeveer 15-jarige jongen die heel trots was op zijn verkoop. Hij blij, ik blij.

Oh, en intussen tijd heb ik zóveel van Marktplaats gehaald en net zo veel verkocht. Oh, ja, waarom begon ik dit verhaal?? Na die mooie woonkamermetamorfose stond er nog zo'n grote bak televisie die nog prima werkte, maar wat zou daar zo'n mooie platte mooi staan. Maar ja, het bakbeest van uiteindelijk 12 jaar oud werkte nog goed, dus waarom vervangen? En zo stond hij daar nog twee jaar. Ik kon het echter niet uit mijn hoofd zetten en sprak wat met mezelf af; als ik nou allemaal spullen uit mijn huis verkocht, dan kon/mocht ik van dát verdiende geld een nieuwe tv kopen en zo begon ik. De verkoop ging goed, ik hield het bedrag mooi bij. Inmiddels staat de meter voor dit project op 310 euro. De tv staat er echter allang.. en de verkoop moet nog wel even doorgaan wil het uitgegeven geld terug verdiend zijn. Ik weet niet of ik met mijn nieuwe inzichten op financieel gebied nog wel dezelfde keuze zou maken, maar voorlopig kijk ik wel erg mooi tv. En dat ik in de winkel nog 200 van de prijs af praatte was ook niet slecht toch?

Nu staan er nog steeds met regelmaat spullen van mij op Marktplaats, ik heb geleerd het met kleine beetjes tegelijk toe doen, zodat het niet te veel tijd kost.

Mijn slaapkamer? Die heb ik afgelopen jaar vernieuwd, het tapijt van 11 jaar (dus 12) lag er nog en was van creme-wit in lichtgrijs veranderd, de gordijnen hingen er nog en het even oude behang was ook niet meer wat het was. En de grote van wand tot want schuifdeurkast was alleen maar een plaats waar allerlei troep bewaard kon worden. Maar hier bleef ik mezelf trouw bij het veranderen, alleen nieuwe vloer en muur, de rest, ook door de jaren heen, van Marktplaats, gevonden en gekregen. En nog steeds lig ik in mijn bed, tevreden rondkijkend in mijn low-budget, zero-waste en voor mijn gevoel zeer Zen slaapkamer. En mijn missie is nu vooral.. leeg houden!

Verpakt? Dan maar groot?

2011-07-16T19:27:00.001+02:00

Het gaat mij niet lukken alles onverpakt te kopen. Wat doe ik met wasmiddel? Met vaatwastabletten? Suiker? Zoetstof? En zo nog wel meer dingen. Ik ben niet zo ver dat ik mijn eigen waspoeder ga maken, of alleen maar met de hand vaatwassen of eigen pasta maken. Ik moet tenslotte ook nog wel zo'n 32 uur per week werken om te kunnen leven, wonen en sparen. Daarnaast moet ik ook nog in mijn eentje mijn huis schoonhouden, tuin bijhouden, hond uitlaten, moeder zijn, vriendin zijn, socializen, vers koken en achter heel veel onverpakte producten aan. (Toch die zoon van mij weer eens wat meer op zijn verantwoordelijkheden in huis wijzen;)).

Dus wat doe ik met die dingen die wel verpakt blijven? Zou het verschil maken om in één keer een groot-verpakking te kopen? Al een poosje zoek ik naar oplossingen voor pasta, een veel gegeten product hier in huis en daarom besloot ik weer eens in de Makro te gaan zoeken. Die zijn tenslotte van de groot-verpakkingen toch? Afgelopen week was ik er. Wasmiddel in de aanbieding. Wel 115 "scoops" voor ruim 15 euro, in een grote kartonnen doos. Gekocht. Vaatwastabletten, wel 100 stuks. Gekocht. Heel optimistisch bereken ik dat die 115 scoops misschien wel genoeg moeten zijn voor een jaar. Stel dat ik drie wassen per week doe? (twee personen, moet kunnen toch?) Stel dat ik altijd net iets minder waspoeder neem dan de aangegeven dosering? Alleen maar volle machines draai? Ik denk dat ik een heel eind kom. Op de dag dat ik het pak aanbreek, (eerst nog even mijn oude voorraadje opmaken) zet ik de datum erop en kijk hoe ver in het jaar ik ermee komt. Hetzelfde voor de 100 vaatwastabletten, alleen volle machines, grote dingen even met de hand, kijken hoever ik kom.

En dan heb ik nog een grote zak pasta gevonden. In plastic, maar wel 5 kilo in één zak, en die ene zak kan ik dan wel weer als verzamelzak gebruiken voor mijn overige plastic afval. (Ja, ja.. ik kan het mooi allemaal voor mezelf verantwoorden :)). Ik geloof niet dat het de allergoedkoopste pasta is, maar het gemak en de verpakking maakt weer wat goed.

Het voordeel van al deze aankopen is wel... voor deze artikelen ben ik voorlopig klaar met kopen! Dat maakt ook mijn inkopen doen wel makkelijker, nog een voordeel dus van groot inkopen.

O, ja.. en de zoetstof heb ik afgezworen. Ik leer wel thee drinken zonder suiker of zoetstof en ook cappuccino moet zonder lukken, zwarte koffie lukt tenslotte al járen. Ik heb zo juist de laatste plastic dispensers van zoetjes weggegooid. Soms maken we een grote sprong vooruit en soms nemen we een klein stapje, maar alles voelt goed!

Griekse eco

2011-07-03T19:44:00.002+02:00

Ik zei al dat ik het moeilijk vond om in Griekenland mijn nieuw gevonden levensstijl toe te passen. En ik heb dan ook genoeg plastic tasjes aangepakt. Toch bleef ik het wel zoveel mogelijk toepassen, waterflesjes steeds hervullen, regelmatig toch het plastic tasje afwijzen en vooral geen overbodige spullen kopen. Er waren genoeg winkels met een overdaad aan leuke hebbedingetjes. En allemaal dezelfde leuke hebbedingetjes. En ook al heeft Griekenland het geld hard nodig, ik heb het zelf ook nodig. :).

Maar er was een winkel waar ik niet niets kon kopen....

Dochter en ik gingen een dag met de ferry over van Rhodos naar Symi. Dat het een mooi eiland moest zijn wisten we al, maar dat het zó mooi zou zijn heb ik me niet voor kunnen stellen. Ontroerend mooi. Wij zijn niet zo gek op georganiseerde tripjes, maar gaan er liever zelf op uit en zo liepen we na aankomst van de boot al gauw weg van de groepen toeristen die de paraplu achterna liepen. Samen klauterden we de verticale wegen op, werkelijk een wirwar van straatjes die nooit horizontaal liepen, maar verticaal. Het was er stil, warm en soms adembenemend.

We moesten er wel voor zorgen dat we weer op tijd bij de boot zouden zijn anders was er geen mogelijkheid om weer op Rhodos te komen, we ging dus al op tijd weer dalen naar de haven. Daar liepen we nog wat langs de leuke winkeltjes, vaak echt wel anders en leuker dan de Rhodos-veel-van-hetzelfde-winkeltjes. En opeens zei ik tegen mijn dochter "Kijk nou eens.. een echte Eco-winkel" En een mooie tassen dat er lagen, echt tassen voor mij. :)

Dochter keek bij de leuke eco-katoenen shirtjes en ik bleef maar naar de tassen kijken. We liepen naar binnen om ons verder te verlekkeren. En in ene hoor ik een Nederlandse stem. De verkoopster spreekt gewoon Nederlands! Het gesprek ging vanzelf. Over Delft waar ze vroeger altijd kwam bij haar oma, over haar 30 jaar op het eiland, over hoe het zo een eco-winkel geworden is. Toen ik liet vallen dat ik eigenlijk weg wil uit Nederland naar "zoiets" in plaats van alle papieren rompslomp in Nederland, gaf ze voorbeelden van hoe het in Griekenland nog veel erger is dan Nederland. Foto's van borstonderzoek die na een jáár binnenkomen, foto's met de foute borsten, over een paspoort verlengen wat wel 1000 euro kan kosten omdat er met de boot naar Rhodos gevaren moet worden, dan met het vliegtuig naar Athene, paar dagen weg. Ze raadde me af om nu te gaan/komen, misschien over een paar jaar? We hadden zó veel te kletsen! Steeds keken we op onze horloge omdat die boot gehaald moest worden. De tas had ik natuurlijk allang gekocht! Wat een inspirerend mens ontmoetten we daar!.Ik vertelde haar dat ik over de mooie winkel ging bloggen om mijn duurzame blog. Ik kreeg nog een mooie katoenen tasje mee voor toekomstige boodschappen, foldertjes en haar visitekaartje. En bij het afscheid zoenden we elkaar zelfs, als oude bekenden. :). Kijk, zulke dingen en mensen ontdekken vind ik veel leuker dan achter de paraplu aanlopen en oude pilaren bekijken. En nu heb ik wel 600 foto's in 12 dagen gemaakt, en géén foto van Debby en haar winkel... jammer! Maar mocht je eens in Symi komen, ga er dan vooral heen. (Symin Yialos, Central Square). Ik denk er in ieder geval nog steeds vol bewondering aan terug. En de tas?

Uit The Earth Collection, een recycled rag bag, oftewel gemaakt van de restjes van de productie van de kleding. Hij kostte beslist meer dan ik normaal voor afval betaal, maar ik was nog nooit zo blij met afval. :) En nog één foto voor het afkicken..

Allang weer terug hoor

2011-06-26T22:43:00.000+02:00

Liggend op mijn bedje aan het strand van Rhodos bedacht ik me dat ik helemaal niet terug wilde naar Nederland! Ik lag daar best, las daar best, nou ja.. alles was best. Zon, zee en mooie dingen. Geen bureau vol met Things To Do, geen mensen die iets van me wilden... simpel leven. Dat zou altijd zo moeten kunnen.

Maar ik ben wel terug hoor. :) Ik heb zelfs al een 40-urige werkweek achter de rug. Ik ben ook maar heel moeizaam weer op gang gekomen met mijn Zero Waste, zuinig, verantwoord, duurzaam, simpel. Ten eerste heb ik helaas zoon alleen achter moeten laten en ik had voor vertrek nog even gauw het huis opgeruimd en de koelkast redelijk gevuld, met zíjn voorkeuren, dus ja, helaas Waste. Ik drukte hem wel op het hart dat ik het huis in dezelfde staat wilde aantreffen bij terugkomst. Dat heeft hij ietwat te letterlijk genomen.. de keuken was in orginele staat, op zich goed, maar de koelkast ook! Alles stond er nog in zoals ik het achter gelaten had. Met het verschil dan dat het er nu bijna vanzelf uit liep, in allerlei geuren en kleuren! Dat werd een hoop Waste! Hij had zijn weekendbaantje in de horeca uitgebreid naar een bijna volledige baan, waarbij het eten en drinken hoofdzakelijk dáár gebeurde. De restjes die nog wel goed waren hebben we dus afgelopen week gegeten.

Maar gisteren ben ik er weer tegen aan gegaan. Vooral nadenkend kopen. De boer, groenten in waszakjes, een enkel ding bij de supermarkt. Ik vind het meest opvallend van de afgelopen maanden zoeken naar Zero Waste, dat er voor mij bijna niks meer te halen is in de supermarkt. Leve de kleine zelfstandige die wél kan leveren zonder verpakking.

Afijn, ik ben er weer.. heb hier en daar al weer lekker zitten lezen bij jullie blogs, maar schrijven kwam er nog niet van. Ik wist niet waar te beginnen, maar het begin is er. Een volgend log ga ik wijden aan een ontzettend leuke Eco-winkel waar ik in Griekenland tegenaan liep. Met daarin een superleuke nederlandse onderneemster. Wordt vervolgd.

Nog even een nagekomen bericht voor vertrek..

2011-06-07T10:15:00.000+02:00

Mijn ingezonden stuk, waarover ik twee blogs terug sprak, wordt aankomende zondag geplaatst in de krant! Gelukkig zit ik dan in Griekenland en ver van boze reacties. :)

Bekentenis

2011-06-07T08:38:00.000+02:00

En nu ga ik een heel niet-duurzaam iets bekennen.. Ik ga vanmiddag, mét het vliegtuig, naar Griekenland! Echt een last-minute, zaterdag geboekt, vandaag weg. Samen met mijn dochter. Helaas kon zoon op zo'n korte termijn geen vrij krijgen. (Maar ik maak het later nog wel goed met hem). Omdat ik al vanaf Hemelvaart vrij ben en mijn huis goed op orde, heb ik deze keer helemaal geen vakantiechaos. Ja, ik moet nog wel aan mijn koffer beginnen, maar dat doe ik als dit blogje klaar is.

Vliegen is niet milieuvriendelijk, maar mijn koelkast op dit moment ook absoluut niet meer Zero Waste. Voor zoon heb ik de koelkast gevuld met dingen die snel, makkelijk en vooral goed verpakt zijn. Het zij zo, ik kan hem niet dwingen mijn nieuwe levensstijl over te nemen en dan ook nog 60 uur per week te werken. Maar ik weet zeker dat hij vaak aan me zal denken, bijv. waneer hij zijn diepvriespizzaverpakking open maakt. :) De vuilnisbak zal komende week dus een stuk gevulder zijn, maar dat pak ik allemaal wel weer aan wanneer ik terug ben. Dat zal over 13 dagen zijn.. waarschijnlijk is het dus even stil, tenzij ik dáár leuke dingen meemaak en over kan brengen hier.

En nu maar hopen dat mijn groententuintje het overleeft! Dus niet te veel zon hier he? die pak ik daar wel. :)
Tot later!

Mijn eerste oogst!

2011-06-07T08:29:00.000+02:00

Het begin.

In mei besloot ik dat ik wel eens groenten zou kunnen zaaien in mijn achtertuin en dat deed ik. Vijftig worden en voor het eerst van je leven groenten zaaien, beetje laat wel. En het is niet zo dat ik er geen mogelijkheid voor had, of niet van het bestaan van eigen groeiende groenten wist. Vroeger thuis.. (oh, ik hoor het mezelf zeggen..vroeger was alles beter!) woonde ik op een boerderij. Melk, vlees, groenten.. alles was van eigen vee, stal, grond. Mijn opa en vader hielden een hele grote groetentuin bij waar we hele zomers en ik denk ook winters van aten. Nu praat ik wel over mijn héél jonge leven, later kwam er ook meer en meer uit de supermarkt. (Daar heb ik later nóg een mooi verhaal over). Maar goed, het begin van mijn leven was echtg Zero waste en ik vond het normaal. :). Echter.. met die groetentuin heb ik weinig energie gestoken in het weten van hoe en wat. Ik rommelde wel eens mee met mijn opa tussen het onkruid wieden, maar meer at ik stiekem de oogst. Rauwe doperwten en de aardbeien. Dus nu moet ik opnieuw beginnen, als een kind leren, hoe ik met die groeten omga. In het wilde weg een stukje tuin in gebruik genomen, (de rest moet nog gerenoveerd) en gezaaid. Elke dag was het eerste wat ik 's morgens deed de tuin inlopen en kijken of er al weer meer opgekomen was. En alles kwam op! De gekochte tomatenplant, paprikaplant en aarbeienplantjes deden het ook goed. Verder staat er nu rucolasla, radijsjes, en (even spieken op het zakje) pluksla.

Na 5 weken.

En van de week was het zover..ik ging oogsten! Voorzichtig de grootse blaadjes sla en radijsjes er uit gehaald, gewassen en een heerlijke salade van gemaakt. En gisteren nog één. De gezinsleden moesten even door een barriere heen. Wat is het geval? Ik heb een hond en die loopt vaak los in de tuin, de mee-etenden bedachten dat die wel over de groenten geplast kon hebben. Of vogels erop gepoept. Of katten van de buren er doorheen gesnuffeld. Pfff.. ik heb het goed gewassen, bij de kassla weet je ook niet wat er op gevallen of gespoten is..en ze hebben uiteindelijk ook lekker gegeten!

Ik hoop nog heel veel te kunnen eten uit mijn tuintje, dan hoef ik geen komkommer of tauge te kopen. Ik neem elke werklunch een grote bak salade mee en ik hoop dat ik veel uit eigen tuintje kan halen. De smaak aangebracht natuurlijk met kruiden uit eigen tuintje.

De kruiden. (maar die hebben eigenlijk meer ruimte nodig)

De oogst!

En nu wil ik nog vruchtenboompjes!

Wie is verantwoordelijk voor al dat afval?

2011-06-05T19:32:00.001+02:00

In mijn stad, Delft om het maar gelijk te noemen, is op dit moment het afval van winkelend publiek een groot issue. De kranten staan bol van verontwaardigde reacties. Winkelend publiek kan hun afval niet meer kwijt in de uitpuilende publieke afvalbakken. Ze schamen zich voor hun stad om de grote hopen afval die er na een drukke winkeldag overal op en om de afvalbakken liggen. Er was een mevrouw die me bijna in mijn toetsenbord liet klimmen om óók eens een ingezonden brief te sturen. Ik heb het nog niet gedaan, maar het is nog niet uit mijn hoofd.

De dame in kwestie had als voorbeeld dat ze van zo'n reclamekar met van die mooie studenten en studentes, die op het winkelplein hun gratis producten uitdelen, een flesje Yakult aanpakte om te proberen. Ze was Hollandse dus natuurlijk pakte ze dat aan en probeerde het flesje al wandelend. Toen moest het weggegooid worden en de dame was verontwaardigd dat ze het flesje niet meer in de volle afvalbak kwijt kon, maar dat ze het erop moest zetten, tot haar schaamte! De gemeente kreeg er in boze woorden van langs; zij kon haar afval niet kwijt! Ik heb me zo geërgerd! De kortzichtigheid!!
Het winkelend publiek is nu een groep van mensen die ten alle tijden iets moet eten. Bij de Mac halen, de stroopwafelkraam, de patatboer, alle gratis probeersels aanpakken, gelijk opeten en afval weggooien. Alle resten van de vreetcultuur moeten in de gemeentelijke bak en dan wel gelijk afgevoerd worden. Beseffen ze wel dat mensen voor je laten werken (je afval achter je kont opruimen) geld kost? Dat al die reinigingsmannen op zaterdag nog een toeslag op hun salaris hebben en misschien ook liever vrij zijn en lopen te winkelen? Thuis betalen we toch al voor het afval ophalen? Wat is er op tegen om je troep in een van de vele plastic tasjes die we eerder al aangenomen hebben te doen en thuis in onze al even overvolle Kliko te gooien? Straks gaan de reinigingsrechten weer omhoog omdat er op zaterdag zoveel troep geruimd moet worden! Dan zal die mevrouw wel weer een ingezonden brief sturen en klagen dat de gemeente zo duur is met het afval ophalen! Zou iedereen nog zo achteloos alles weggooien als er bijv. eerst 20 cent in de automaat moet voor de afvalbak open gaat? Mijns inziens kunnen we beter beginnen met de niet te bedwingen vreetaankoop bij de tent te nuttigen waar je het kocht. Daar staan altijd grote afvalbakken en daar kun je dan je afval in kwijt. Dan ruimt in ieder geval de verdiender het uitgedeelde afval op. En de gemeente? Die kan beginnen met het niet meer toestaan van uitdeelkarren in de winkelstraten en zelf de publieke afvalbakken helemaal weg halen. We kunnen echt zelf verantwoordelijk zijn voor ons afval. Niet kopen of aannemen is nog veel beter. Oh, echt.. zodra we op straat komen staan we bloot aan de Kopen, Kopen, Kopencultuur. Neem dit, neem dat! Koop hier, koop daar! Ik zie het nu meer dan ooit... Ik ben blij dat ik ze doorzie.. eindelijk. Ik moet toch die ingezonden brief maar opstellen.

De Groene Passage en andere ervaringen

2011-06-04T23:46:00.002+02:00

Zoekend naar adressen voor inkopen kwam ik bij De Groene Passage uit. Ook Duurzaam Sparen was er vorige week al. De extra vrije dag die ik afgelopen week had benutte ik om met mijn dochter naar Rotterdam te gaan en te ontdekken..

En ja, het was een prachtig concept. Grote supermarkt, mét bulkverkoop, fairtrade winkel, een mooie boekwinkel, iets verderop een biologische slager en een lekker restaurantje. Een boekwinkel in is heel gevaarlijk voor ons, vooral zo'n boekwinkel. En ja, tegen mijn eigen regels in kocht ik een boek. Maar het kostte echt weinig! :) Een boekje met vegetarische gerechten voor 5 euro, dat mag toch? Ik beloof mezelf dat ik een ander boek uit mijn kast zal verkopen. Na het doorspitten van de hele boekwinkel was het tijd voor koffie.. verantwoorde koffie. En wat lekkers erbij. Oh, wat is het leven moeilijk! Het moet verantwoord, zonder afval, mag weinig kosten, Dat gaat me niet allemaal lukken, dus af en toe doe ik wel gewoon lekker en niet altijd zuinig. Dus.. buiten op het gezellige terras. Lekker he?

Dan de supermarkt. Ik keek en keek.. zo mooi en zo veel! Maar niet echt voor mij was mijn conclusie... veel in verpakking en veel is duur. De bulkverkoop waar ik zo nieuwsgierig naar was maakte me verlekkerd. Maar goed kijkend zijn daar ook veel producten bij die ik gewoon niet nodig heb, en dus geen afval en kosten heb als ik ze niet koop. Ik kocht uiteindelijk muesli, een kleine 500 gram en dat kost dan 5 euro. Leuk voor een keer, maar niet wekelijks. Ik besef me daarna dat ik echt een eigen lijst van boodschappen moet maken. Een lijst die past bij wat ik wil en wat mij het beste past. Dat zal een mix worden van streekproducten (melk, maar niet uitgesproken biologisch), kaas zonder verpakking, maar niet uitgesproken biologisch. (Ook in de biologische winkel lag alles al voorverpakt). Vleeswaar bij de Turk, een kilo broodbeleg in maar één stukje plastic. Maar vooral ook een lijst met wat echt nodig is zonder overbodige dingen. Soms word ik echt een klein beetje saggerijnig van het afwegen. (van goed en fout :).

Als laatste de biologische slager.. wil ik echt over naar biologisch vlees, dan zal ik eerst naar mínder vlees moeten anders is het echt niet te betalen. Maar dat is wel een goed streven, dus langzaam aan ga ik daar mee beginnen en laat ik daar nu een handig vegetarisch kookboekje voor gekocht hebben. Verdient zichzelf terug. :) Het gehakt was in de aanbieding dus dat nam ik wel mee.

Kortom, het was een boeiende middag. Ik zal er zeker terug komen, meer voor het "goed gevoel shoppen" dan dat ik er mijn wekelijkse boodschappen ga halen. Eigenlijk heb ik over mijn eigen winkelcentrum geen klagen. Ik werk erboven! Ik kan er naar een biologische winkel, er is een kaasboer die mijn meegebrachte bak vandaag vulde met kaas. (Ja, ja, ik begin het te durven!). Er is een groenteboer met veel onverpakte groenten en fruit. (Deed ik in mijn waszakje, ook gelukt!, en er is elke week een markt.

Wat mis ik nu echt nog?? Pasta in grootverpakking, tomatenpuré zonder blik, wijn in fles met statiegeld of navulbaar. Zolang dat er niet is.. wat is beter? In een fles of in zo'n drie liter doos? Beter voor het milieu dan he? Voor mijn gezondheid is een tweede vraag. (Voor "gezondheid" mag je ook "gewicht" lezen.:))

Grappig was wel dat dochter opmerkte dat ik er echt moeite mee krijg om verpakte producten te kopen. En dat is zo! Raar wel eigenlijk.. nooit bij stil gestaan en nu moeite mee. Ze vindt me wat doorslaan, maar laat me lekker mijn ding doen. :) Oh, en die 7 euro parkeergeld paste ook niet echt in mijn "vroeg-met-pensioen-plan"

In de prijzen...

2011-05-27T10:05:00.002+02:00

Ben ik maar net begonnen met mijn blog én met mijn duurzame leven, heb ik al een prijs te pakken! (Gelukkig is hij alleen maar virtueel, dus hoef ik het geen plekje te geven of later op te ruimen. :)) Dank Jolanda!

Natuurlijk vind ik het een hele eer dat er lezers zijn die mijn ervaringen waarderen, maar ik heb net zo veel plezier met de ervaringen van anderen. En ik haal er zoveel informatie! Nu mag ik zelf drie Awards weggeven en dat is niet de makkelijkste klus. Ik ben nog ontdekkend en kom steeds weer mooie verhalen tegen. Toch kies ik (en misschien heb je al eerder een award ontvangen, maar twee mag toch ook?)

Als eerste dan Duurzaam sparen van Oryx. Dat was de eerste (na Zero Waste) waar ik begon met lezen. En zij beschrijft zóveel achtergrond informatie over met name afval, dat ik na het lezen steeds weer op scherp gezet ben en met meer kennis verder ga.

Omdat ik op verschillende fronten tegelijk aan de slag ging, niet alleen afval, maar ook zuinig, kwam ik bij Frugal leven terecht. Ik moest eerst opzoeken wat het betekende, maar nu wil ik ook "Frugal" leven. Klinkt frivoler dan het nederlandse woord "Zuinig". Dus ook daar een Award!

En de derde? Die stuur ik naar Amerika! Bea van de Zero-Waste filmpjes. Zij inspireerde zóveel mensen naar een andere leefstijl, of in ieder geval zette ze mensen aan het denken, dat zij ook wel zo'n Awardje uit Nederland verdient. :)

Weer een weekend verder..

2011-05-23T22:50:00.001+02:00

Het begint een gewoonte te worden om zaterdagmorgen verantwoorde boodschappen te doen. Afgelopen zaterdag was het helemaal gezellig in de stad; zon, toeristen, markt. Ik merk dat ik het bij mooi weer leuk vind om dat in mijn eentje toe doen. Niet omdat het moet, maar omdat het leuk is! Rijden waarheen ik wil, stoppen waar ik wil..(op de fiets allemaal he?) de stad is van mij! Afgelopen zaterdag ook weer naar de bilbliotheek geweest; een schat aan inspirerende boeken gehaald. ( Nu nog tijd vinden om ze te lezen! )

Ik moest ook een kadootje zoeken voor mijn buurvrouw die haar verjaardag vierde. Twee vriendinnen deden mee in dat kado en ik had het op me genomen om het te verzorgen. Het is heel verantwoord geworden. Verschillende kruidenplantjes, een metalen teil, een boekje met recepten voor kruiden, een paar lege glazen kruidenpotjes en het is een mooie "biologische kruidenmand" geworden. Niet alles lukt hoor. Ik kocht het bij Dille&Kamille, bezig met mijn spulletjes en nog wat zoekend, en voor ik het weet zit alles al weer in een plastic tasje! Dat gaat bij het winkelpersoneel zo snel en ongevraagd dat ik constant op mijn hoede moet zijn! Ik heb het tasje maar meegenomen en gebruik hem nu als lunchtas en dat zo vaak mogelijk. Inpak papier mee? "Ja", hoor ik mezelf zeggen en thuis heb ik de bak in het meegekregen cellofaan gepakt. Een volgende keer een meer creatieve/verantwoorde manier van inpakken verzinnen.

De weg naar zero/zuinig/verantwoord gaat niet over rozen. :)

Nog meer zuinig? Ja hoor. Wij hebben hier bijna altijd de tuindeur wel open staan. Als het dan niet zo warm is vliegt de verwarming aan en dat is niet bepaald zuinig natuurlijk. Dus ik heb op 1 mei, toen ik de verwarming weer betrapte op werken terwijl het niet moest, op de zomerstand (= uit) gezet. Afgelopen weekend was mijn vriendin bij mij, zij had het koud, ik had nergens last van. Ik bood nog aan de verwarming aan te zetten, maar dat hoefde niet. Zo blijkt maar dat je lichaam er snel aan went om in een wat minder verwarmde ruimte te zijn. En voor echt noodgevallen heb ik twee bij de bank passende dekentjes over de leuning gedrapeerd liggen. Die dan van de bank af mogen en om de schouders gaan. :). Over afgelopen jaar kreeg ik al 300 euro ! terug. (Ik geloofde mijn ogen niet, maar ik denk dat het door de nieuwe HR-ketel komt), ik ben benieuwd of er met die vroege zomerstand nog meer bezuinigd wordt.

En net een compostvat opgehaald die ik voor 10 euro op Marktplaats heb gevonden. Nu nog kijken hoe ik dat moet doen. Daar weten jullie vast alles van! Tips?

Over een collega..

2011-05-19T00:00:00.000+02:00

Eigenlijk moet ik nodig naar bed, maar nog even wil ik een leuke ervaring van vandaag melden. Een twee weken terug sprak ik met een mannelijke collega over waar ik mee begonnen was. Geen afval. Leuke jonge vent, goed opgeleid, gezinnetje... en hij vertelde me dat hij helemaal niet aan afval scheiden deed. Nog geen papier! En zo discussieerden we luchtig wat heen en weer.

Vandaag kwam hij naar me toen om wat te vertellen. Hij deed, op weg naar zijn werk, het glas in de glasbak en het papier ging op de wekelijkse ophaalronde aan de straat! Hij was toch gaan nadenken naar aanleiding van onze discussie. Leuk om te horen!

Mijn boodschapjes

2011-05-14T00:24:00.002+02:00

"Hoe zou ze het nu doen met haar nieuwe bevlieging? " Ik hoor het je denken. "Die loopt vast alweer met een volle kar de supermarkt uit". Nou mooi niet! Ik ben nog hard zoekend in de voor mij nieuwe wereld van Duurzaam en Zero-waste. En er gaat echt een nieuwe wereld voor me open. Er zijn zóveel mensen bezig met een bewustere manier van leven. En ik heb er zóveel plezier in.

De eerste onenigheid heb ik ook al achter de rug. Op de markt vroeg ik om een krop sla, die ik zonder plastic zag liggen in een krat. Ik kreeg er één in plastic en ik vroeg om die andere. De jongedame vond dat sla in plastic hoorde en ik zei dat ik het liever zonder had. We gingen verder met onverpakte komkommers, maar ze bleef maar opmerkingen maken over de sla die beter bleef met plastic. En ook haar baas ging mee doen. Daarop zei ik dat ik dan maar die sla en komkommer af wilde rekenen en elders verder ging met mijn groente. Ze had nog geluk dat ik niet ook die sla terug gooide op de marktkraam.

Anyway.. ik ben dus druk met vers koken, boodschappen doen en zoeken naar alle informatie en adressen voor aankopen. Pas met vriend op de fiets door het Westland gereden. Boerderijen hadden open dagen, de molen was open. Ik kwam thuis met tassen vol meel, groenten, brood.. ik had een heerlijke middag.

De eerste week had ik nog een 1/4 plastic zak met afval, de tweede week nog een stuk minder en die zak deed ik niet eens in mijn eigen Kliko maar stopte hem bij een ander die al aan de straat stond. Ik denk er nu over om de grijze Kliko als bloembak voor de deur te zetten. :)

Afijn.. ik ben nog lang niet op Zero en het is misschien niet reëel om daar echt te komen, maar plastic gaat naar plastic, papier naar papier, groetenafval naar groen..Kinderen sputteren wat als ze de koelkast bekijken, maar ik zet door.

Morgen ga ik weer op pad. De Boer, de Turk, de Markt en ik wil bij de Molen gaan kijken.. Nu eerst nog even een menuutje maken voor komende week, anders is het erg lastig shoppen. Plastic doosjes mee... Maar weet iemand waar er nog aan bulkverkoop gedaan wordt? En die waszakjes? Koop ik die bij Blokker?

En verder het weekend? Vriend komt met vriend morgen weer verder aan mijn Zero-cost tuin werken. ;)

Over dat boerengedoe moet ik mijn volgende log maar eens schrijven...

Eerste week

Tweede week

Ik heb natuurlijk nog oude voorraad weg te werken...

Misser!

2011-05-09T20:12:00.001+02:00

Zo, mijn eerste mislukking achter de rug. Een vieze!

Die hond van mij hoeft geen biologisch eten, niet halal, is ook geen vegetariër, maar ik wil géén afval. Dus wat kan ik doen om die 3 à 4 blikken per week buiten mijn deur te houden? Ik ben begonnen met het dieet wat zij eens had bij allergie. Ik kookte rijst en kocht verse lever. Het was inderdaad even doorbijten, (figuurlijk dan, want de hond deed het bijten) maar ik heb het voor elkaar gekregen dat ik zo'n bonk lever in stukjes sneed. Ik overtref mezelf soms. Ik was nog niet helemaal tevreden want de rijst zat in een plastic zak, welliswaar in één grote zak van 5 kilo, maar het is weer afval. De lever deed de slager in een plastic zak. De tweede plastic zak die hij er nog om wilde doen, weigerde ik. De slager was wat bezorgd. Dat kon toch niet? Dat dunne plastic kon scheuren en bloed gaan lekker in mijn tas! Maar ik was eigenwijs, één plastic zakje was genoeg en dat was ook zo.

Mijn hond moest even wennen aan het eten maar het ging goed. Vers gaat tenslotte boven blikvoer. :) De tweede keer dat ik een paar kilo kocht vroeg de slager me of de lever voor mezelf was of voor een huisdier. Iet wat beschaamd vertelde ik hem dat het voor de hond was. Beschaamd omdat ik, zeker met ogen vanuit de islamitische cultuur van de slager gezien, het een soort van decadent vond dat ik mijn hond kilo's vlees geef, terwijl er mensen genoeg in de wereld zijn, of zelfs al in mijn woonplaats, die het geld gewoon niet hebben om mijn "hondenvoer" te kopen. De slager was het gelukkig op dat punt niet met me eens "een hond moet tenslotte ook eten". Hij gaf me wel de tip dat hij ook veel pens verkocht en dat dat een stuk goedkoper is dan kip- of lamslever. Ik zei dat ik zijn tip de volgende keer uit zou proberen. De volgende keer was vandaag. Ik kocht twee kilo pens, wist niet eens hoe dat er uit zou zien, en thuis aangekomen zette ik de rijst al op. Toen het snijden van de pens, ergens wist ik al wel dat het zou stinken maar niet dat het zó misselijk makend zou stinken. Met een theedoek voor mijn neus/mond gebonden sneed ik dapper door. Een kwart van de twee kilo, meer lukte me niet. Ik besloot al dat die andere drie kwart het niet meer gingen worden. Het wel gesneden kwart deed ik door de inmiddels gare rijst, gaf een deel aan de hond en zette een deel in een afgedekte schaal in de koelkast voor de komende dagen.

De hond at, een beetje, en nog wat, ze gooide pens op de grond, at met moeite, ik zag het aan en kreeg ter plekke medelijden met mijn hondje. Ze had aan de nodige experimenten met grote papieren zakken hondenvoer al gewillig meegewerkt, maar dit ging ver. Aan het eind liep ze weg, resten pens op de grond, resten in haar bak. Resoluut gooide ik de 3/4 pens in een plastic zak (jawel) en bond hem dicht, de gemengde bak vanuit de koelkast in een (jawel, nog één) plastic zak en bond hem dicht en een derde (zucht) plastic zak werd gevuld met de inhoud van de voerbak en ik bond hem dicht. De drie plastic zakken gingen in een vierde plastic zak (*dik schuldgevoel*) en ik heb het hele pakket in een grote verzamelcontainer aan het eind van de straat gekieperd. Voor ons geen pens meer.

Maar wat nou het beste is voor een zero-waste hond weet ik nog niet. Voorlopig is dat nog de rijst met lever. Maar dan moet ik nog wel naar die slager met mijn eigen plastic bak(en dat durf ik nog niet).. anders blijft het tobben met plastic zakjes. Ongelofelijk hoeveel ik er daar toch nog van mee krijg/moet nemen.

Nu een mok koffie om die penslucht uit mijn systeem te krijgen..

Koninginnedag

2011-05-08T10:39:00.000+02:00

Gevaarlijk! Ik houd van rommelmarkten en vind zo vaak iets wat ik leuk vind. Maar ja.. dit jaar was anders; geen rommel in huis, geen afval, eerder spullen weg doen dan binnenhalen..

Toch gingen vriendje en ik op pad. Hij snuffelt graag naar spullen voor "handel", ik voor "leuk en handig". Toch leuk. :) Mooie dag, mooi weer, veel gezelligheid.. en ik heb BIJNA helemaal verantwoord gekocht!

Een glazen fles voor mijn yoghurt van de boer. Wijde hals, makkelijk schoon te maken. Een boek over koken, bakken en andere bereidingen van producten van het land (mijn tuin). Een boek over zakelijk flirten (Ik moet nog flink gaan netwerken wil ik vroeg met pensioen gaan :)) en als luxe, mét plastic, karton en waarschijnlijk chemische troep, voor sommigen misschien overbodig, maar ik heb voorlopig écht nog wel een rose lipstick nodig. Dus die valt met zijn aankoopprijs van € 3,- alleen maar in de categorie Zuinig.

2011-05-08T10:22:00.003+02:00

Zo beginnend aan duurzamer leven, (én zonder afval, én vroeger met pensioen,én zuiniger leven, én nog veel meer) moest ik nog wel meer veranderen dan alleen melk bij de boer halen.

Wat mij financiëel al een doorn in mijn eigen oog was, is dat ik steeds maar weer tijdschriften wil kopen. Lopend langs de schappen met tijdschriften zie ik op een cover altijd wel onderwerpen die ik wil lezen. Ik koop het, lees het met plezier en leg het op de stapel. En daar komt issue nummer twee.. ik kan ze daarna moeilijk weg doen! Altijd denk ik weer dat ik misschien nog eens wil herlezen wat ik toen zo interessant vond. En daar staan de stapels tijdschriften te stoffen op verschillende plekken in huis en ik kan er geen afscheid van nemen. Steeds weer pak ik de stapel op, weet er 3 van de 30 weg te doen en zet de stapel weer recht terug. De volgende actie was dus mezelf op te leggen geen bladen meer te kopen, maar een abonnement op de bieb. Voor een paar tientjes per jaar mag ik daar lezen wat ik wil! En zij stapelen en stoffen de bladen voor me.
En dat in de officieel mooiste bibliotheek van Nederland.

Tweede actie was de stroom van folders stopzetten. Nu wilde ik dat al vaker doen, maar dochter protesteerde, zij wil wel snuffelen in het dikke pakket. Ik deed dat ook wel hoor en liet me ook verlokken tot aanbiedingen, maar aangezien ik nu toch niks meer wil kopen, de aanbiedingen van de supermarkt altijd met veel afval zijn of zelfs overbodig, was het tijd voor de Nee/Ja sticker. Dochter leest maar verder in haar eigen huis. Het plaatselijke nieuws wil ik nog wel lezen, maar misschien is een volgende stap om dat digitaal te gaan doen. Maar nog even niet. :)

Zo dat was in ieder geval een papierstroom minder. Nu heb ik sinds kort een abonnement op de papieren krant, dat is wel een beetje jammer, daar zit ik nog 9 maanden aan vast. (Was niet duur natuurlijk, halve abonnementsprijs mét gratis tv en op kosten van mijn bedrijfje). Ik lees hem ook grondig hoor, dat wel. Afgelopen week hadden ze een nieuwtje.. hij is nu ook compleet op de Ipad te lezen! Leuk! Alleen.. ik heb geen iPad. Jammer he? (Misschien moet dat mijn volgende laatste aankoop worden? Daar is het weer... het hebbe, hebbe gevoel... Laat ik dat nou voorlopig maar onderdrukken. :) )

En nog meer tuinresultaat...

2011-04-27T23:19:00.002+02:00

Na het succesje met de tuingrond van gisteren werd ik nog moediger. Tegen middernacht liet ik mijn hond uit en liep door mijn straat in plaats van door het normale groene gedeelte. Aan het eind van mijn straat zag ik vier! zwaar metalen tuinstoelen staan/liggen die perfect bij mijn al jaren geleden gevonden tuin-eettafel zouden passen, precies zoals ik dat afgelopen week bedacht had. Lagen die daar voor het grof vuil? Of gewoon even uit de weg gezet? Ik keek naar binnen, het licht was uit. Twijfel, twijfel.. zomaar meenemen zou wel erg lullig zijn als ze niet weg mochten. Maar weten dat ze morgen bij het grof vuil zouden staan (of iemand anders ze voor mijn neus weg zou kapen) in plaats van in mijn tuin te staan maakte me onrustig. Ik ben naar huis gegaan, heb een briefje geschreven met daarop de wens dat ik ze graag wil hebben als ze voor de weggooi waren, en mijn mobiele nummer én mijn adres en ben weer terug gelopen naar het huis en heb het briefje in de brievenbus gedaan.

Vanmorgen om een uur of elf was er een sms'je; ik mocht de stoelen meenemen. Vriendje gebeld of hij ze"plies, plies" op wilde halen want ik was aan het werk, maar desnoods, als hij er echt geen zin in had, kon ik er in een vervroegde lunchpauze heen fietsen. De lieverd heeft het gedaan en een uur later kreeg ik een telefoontje dat de vier "loodzware" metalen stoelen in mijn tuin stonden. Ik helemaal blij. Nog blijer toen er om 17.15 uur nog een sms'je kwam. Ik mocht de tafel ook hebben als ik wilde. Ik ben er gelijk naar toe gelopen en heb ook de tafel opgehaald, want die paste weer bij een ander zithoekje waar ik nog geen tafel bij had. Zij blij en ik blij. Foto volgt. Echt! (En ik heb ze hartelijk bedankt natuurlijk!)

Vanavond die tuingrond opgehaald. Vanuit een binnentuin in de binnenstad. De bewoners hadden veel te veel tuingrond aangevoerd, dwars door hun woonhuis. En nu mocht het allemaal weer naar buiten, dwars door hun woonhuis. Mijn hemel..als ze ons niet hadden, waar hadden ze het dan gelaten?? Vier keer zijn Vriendje en ik heen en weer gereden. Een auto vol zakken met tuinaarde naar huis gereden, leeg gegooid op een hoop, er weer heen, met man en vrouw alle zakken weer gevuld, weer gereden, leeg gegooid, weer gevuld, weer geleegd... ik heb een grote berg gratis aarde! Nu nog verwerken.. :) Wat zal ik morgen een spierpijn hebben! Maar kijk.. hoe zonder portemonnee twee gezinnen weer erg geholpen zijn. Ik klink, geloof ik, een beetje hyper, en dat ben ik ook.

Waarom gratis of niks?

2011-04-26T19:09:00.000+02:00

O, het is allang niet meer bij Zero Waste gebleven. Van het één komt het ander en toen ik op weer een ander blog terug kwam en daar las over Early Retirement en hoe deze (wederom) Amerikaan dat aanpakte en hoe hij er duidelijk over weet te schrijven dacht ik natuurlijk gelijk weer... "Dat wil ik ook!" En het gaat mooi samen met Zero Waste. Of zuinig leven. Of verantwoord leven. Of leven met voldoening. Het beste kun je bij deze man gaan lezen maar het gaat om een afwijkende filosofie over omgaan met geld denken over geld. Dat iets NU aanschaffen van bijv. maar 100 euro, betekent dat je zomaar maanden langer moet werken aan het einde van je loopbaan.

Dan moet ik iets van mijn achtergrond vertellen.. ik heb het heel mager gehad in mijn leven. Ik herinner me een keer dat ik met 2 gulden in mijn hand door de supermarkt liep en daar een maaltijd voor drie personen voor moest weten te kopen en koken. Het is me gelukt, maar toen wenste ik dat ik ooit eens door een supermarkt kon lopen en ook mijn kar helemaal vol kon laden. Ook dat is gelukt. Nu is het leven anders, ik kan redelijk kopen wat ik wil, een huis wat een stuk gewoon van mezelf is, geen dure kinderen of dure partner meer (Nou ja..:)). Maar... als ik doorleef zoals ik leef moet ik echt nog wel jááren werken. En net als dat ik begon te denken dat ik misschien ook wel zonder afval zou kunnen leven, denk ik nu dat ik misschien ook wel vroeger kan stoppen met werken. De man heeft me net op tijd wakker geschut! En de eerste aktie is de tuin. Bíjna had ik een tuinman aan het werk gezet om mijn tuin eindelijk zijn grote renovatie te laten ondergaan. Dat het aardig wat ging kosten had ik ingecalculeerd, maar misschien was ik dan eindelijk eens van die vragen af van "Wanneer ga jij wat aan je tuin doen?". En nu weet ik wanneer ik dat ga doen. Elke dag een beetje, elk weekend wat. Géén duur ontwerp of dure tuinmeubels maar gewoon met wat ik heb, vind, maak, kweek en lekker een "natuurlijke tuin" met heel veel gratis. Afgelopen weekend was er een start. Alleen, maar ook met vriend en zijn vriend, is er heel heel veel vuil verwijderd, grond bewerkt, groenten gezaaid en lekker gratis fitness en zonnebank gehad! Daarna sloten we af met een barbeque met zijn drieën. Onder het eten vertel ik de vriend wat mijn gedachten achter het werken in de tuin zijn. Dat ik niet een duur ontwerp wil omdat ik eerder met pensioen wil, dat ik het daarom zelf doe. "En" vertel ik hem verder, "daarom heb jij vanmiddag ook gratis staan zweten in mijn tuin". Hij kon er hartelijk om lachen. :) En we zaten nog úren rest hout te verbranden in de tuin. Dat is dan weer niet zo milieuvriendelijk geloof ik.

En daarom ben ik blij met mijn gratis tuingrond. Ik heb echt het gevoel dat eerste stappen gezet, andere bewegingen in gang zetten.

Ook eerder met pensioen? Lees hier.

De eerste tip bracht direct resultaat

2011-04-26T18:40:00.000+02:00

Vanmorgen, voor werktijd, keek ik nog even op wat blogs en ik las de tip "Kijk op Marktplaats naar "gratis" in je woonplaats". En omdat "gratis" of "niet" mijn uitgangspunt moet zijn deed ik dat gelijk natuurlijk. (Sorry, ik ben vergeten bij wie ik het las)*. Waarom dat gratis of niets moet zijn leg ik in een volgend blog nog uit.

En er stond dus iets gratis! Nieuwe tuingrond. Nu heb ik net het hele weekend in de tuin geploeterd en heb voorlopig echt nog wel veel tuingrond nodig. Laat ik nou morgenavond een aantal vrachten gratis tuingrond op mogen halen! I'm happy!

*Ik weet weer waar ik het gelezen heb. Hier! Natuurlijk Zuinig.

De eerste stappen Zero-waste

2011-04-25T23:18:00.001+02:00

Zo was aan het begin, zo'n drie weken geleden, mijn streven alleen nog maar om richting Zero-waste te gaan. Ik zag een mooie uitdaging; wat die familie Johnson uit Amerika kan, kan ik dat ook? En zo liep ik een paar dagen te denken en proberen uit te vogelen hoe ik mijn boodschappen dan zou gaan doen.

Als eerste was er de melk. Melk pakken van karnemelk, volle melk, magere melk en veel Milk&fruit. Ik denk dat de Kliko daar al flink mee gevuld werd. Dat moest anders. En toen schoot de boer van vroeger door mijn hoofd. Al een kleine 25 jaar geleden ging ik wel eens bij mij in de toen nog vrij nieuwe woonwijk naar een boerderij die rechtstreeks aan consumenten leverde. Ik woonde bij hem om de hoek! Zijn boerderij was net overeind gebleven bij het annexeren van platteland voor die nieuwbouwwijk. En wat later was ik die boer gewoon helemaal vergeten. Het geluk wil dat ik nog steeds in die woonwijk woon en dus heb ik de boer weer opgezocht en hij boerde er nog net zo. Hij wat ouder geworden, ik wat ouder geworden en onze kinderen bijna volwassen. En daar koop ik nu een paar keer per week mijn melk. Ik wandel of fiets erheen met mijn hond (die ook gelijk weer uitgelaten) en laat mijn eigen flessen vullen met karnemelk en volle melk. Ik moet concessies doen; er is geen magere melk. Dat is even schrikken, net begonnen aan weer een Weight Watchers poging, volle melk gaan drinken? Maar ik heb het overwogen. Als ik alleen maar koop waar zo goed als geen verpakking om heen mag zitten, vallen snoep, koekjes, chips, diepvries pizza's en nog veel meer af. Dat compenseert volgens mij wel de volle melk.

De Milk&fruit? Dat is de dagelijkse drank van 19-jarige zoon, een literpak mee naar zijn werk. Het was even zoeken en hopen op zijn goedkeuring. Ik mix nu een halve liter volle melk, een groot deel karnemelk en koop een glazen fles Karvan Cevitan siroop, bij voorkeur ligt, en meng dit met de melk Standaard staat er nu een liter gemengde "Milk&Fruit" in de koelkast in een mooie glazenfles van de Kringloopwinkel. Blokker verkoopt handige half liter thermosflesjes en ja, hij durfde er zowaar mee de werkvloer op. Daarnaast moest ik natuurlijk een flinke flessenreiniger kopen, maar het werkt allemaal! Soms moet zoon nog even het laatste woord hebben. "Ja, mam, het is lekker. Maar bij de pakken weet ik dat ze morgen ook lekker zijn, maar jouw mix is elke dag weer afwachten hoe het die dag weer uitpakt". En dochter? Die drinkt het niet, maar zij woont al zelfstandig dus "take it or leave it".

Oh, en daarnaast verkoopt de boer nog vanillevla, yoghurt met vruchten en boter. ( Helaas gaan die nog in plastic emmers en kuipjes, maar het is wél rechtstreeks van de boer, zonder vrachtwagens, supermarkten enz). En de eieren gaan netjes in mijn retour gegeven doosjes.

Zelf vind ik dat ik met deze eerste verandering een flinke klapper heb gemaakt in het besparen van afval, uitschakelen van vervoer over wegen (van boerderij naar fabriek, fabriek naar super, super maar mij). De boer levert nu rechtstreeks aan mij (en veel anderen). Los nog van besparen van geld! Een liter eerlijke melk voor 50 cent. Waar vind je dat nog?

Nou hier!

En lees even meer op de duidelijke site van deze boerderij;

Een nieuw begin

2011-04-24T10:00:00.000+02:00

Ik was doof, dom en blind! Ik kocht, gooide weg, kocht, verspilde, verknoeide, verwende en dacht dat ik een leuk leven heb. En dat heb ik ook wel, maar wat onnadenkend, oppervlakkig en met de kudde mee huppelend ben ik. "Was ik", wilde ik eigenlijk tikken, maar zover ben ik nog lang niet. Oh, en ik was niet eens zó slecht bezig. Ik houd van kringloopwinkels, ik doe mijn glas apart, ik kan best goed naar prijzen kijken en vergelijken en wikken en wegen over aankopen. Maar dan ben ik er nog helemaal niet!

Na het zien van een filmpje bij een andere blogger is het begonnen. Ik zag, verwonderde, bewonderde, werd geïnspireerd en bekeek mijn eigen gedrag met andere ogen. Zo wil ik het ook! Moest ik nou echt eerst 50 worden om tot dat inzicht te komen?

Van het één kwam het ander, je bent er niet met Zero-waste. Welke termen kwam ik tegen toen ik als Maria in Wonderland over het internet struinde en las en las en las?? Biologisch, Frugal, Early retirement, Green, Duurzaam, Zuinig, Consuminderen, Footprints.. een wereld waar ik helemaal niet mee bezig was! Maar nu wel! Ik ben zelfs zo ver dat ik, zelfs al ben ik dan al 50, toch nog een stuk vroeger wil stoppen met werken dan dat de overheid zou willen dat ik doe. Ik ben altijd een dromer geweest, vol ideeën, voor even oppakkend en dan weer door dromend naar de volgende uitdaging. Maar nu gaat het roer om, deze levensstijl moet blijvend worden. En deze omslag wil ik vast leggen in dit blog, oftewel.. hoe transformeer ik van Duur naar Duurzaam. Ik heb al verschillende blogs gelezen en ben daardoor nog meer geïnspireerd en ik wil die inspiratie vast houden door bij anderen te lezen, van andere te leren. Dit Blog is net op deze mooie zondagmorgen ontstaan, ik zal nog een persoonlijk profiel aanmaken waar ik wat over mijn achtergrond vertel.. en verder borrelt mijn toetsenbord om mijn ervaring te mogen vertellen...

Het filmpje?